Thursday, March 14, 2024

Onze avonturen van februari 2024!



Onze avonturen van februari 2024!
 
~Je kan op de foto's klikken om een grotere versie te zien!


Mooie zichten vanaf Kitsilano Beach in Vancouver, BC, Canada



AANDACHT!!  Ik krijg soms berichtjes in de "comments" onder mijn blog posts met vragen erin.  Dikwijls zijn deze anoniem waardoor ik die persoon niet kan contacteren of een reactie kan sturen.  Dus als je enige vragen hebt of gewoon contact wil opnemen, stuur me dan even een e-mailtje via "CONTACT" of zet je contact gegevens in je bericht.  DANK BIJ VOORBAAT!


Ik hoop dat alles nog steeds goed gaat met jullie?  Natuurlijk wil ik  telkens iedereen bedanken die hier regelmatig eens komt kijken en/of een leuk berichtje nalaat...dat stel ik erg op prijs en is altijd fijn om te lezen! Ik hoop dat jullie nog steeds meelezen en een beetje genieten van de verhalen en foto's. 



Op de eerste dag van februari had ik met Julie afgesproken, ze was net terug van haar vakantie naar Hawaii. We hadden afgesproken bij de Dim Sum plaats (Mei Le Bakery and Restaurant) niet ver van ons af want het was een beetje regenachtig. Dim Sum is altijd zo lekker, Dim Sum zijn gefrituurde en gestoomde kleine hapjes die in de zuidelijke Chinese keuken (Kantonese/Hongkong, Chaozhou, Hakka en Fujian) vaak voorkomen. Het zijn dikwijls een soort dumplings en ze bestaan uit groente, vlees en rijst en worden als lichte maaltijd gebruikt. Julie was voor een week naar Honolulu op vakantie geweest en verbleef daar in een resort. Ze zei dat ze het heel mooi vond en het was een fijne ervaring, maar zou er niet meer naartoe gaan. Ze zei dat hun week in Honolulu net zoveel kostte als 2 weken all inclusive (alles inbegrepen, zelfs alcohol) in een sjiek resort in Mexico. En in Honolulu hadden ze enkel ontbijt inbegrepen, geloof ik. Michael en ik willen heel graag eens naar Hawaii, maar wij zouden dan een appartementje huren alsook een auto huren zodat we het eiland kunnen verkennen. Ik denk dat je op die manier ook een stuk goedkoper uit bent dan in een resort te verblijven. Maar Julie houdt wel van zulke resorts en strandhangen, waar wij liever wat meer actief zijn en graag gaan wandelen of op ontdekking gaan. Julie had hele mooie oorbellen van Hawaii meegebracht voor mij en een doos lekker chocolade met macademia noten voor Ava en Michael. Wat lief! We hebben lekker gegeten en lekker bijgekletst!

Een paar dagen later hadden we een prachtige zonsondergang. Het weer ging eindelijk een beetje de goede richting uit met wat meer zon en niet te koud met +8 tot +10 graden overdag. Ava eet altijd zo graag mijn zelfgemaakte zemelen muffins, ik zag dat het tijd was om er weer wat te bakken. Ik had alles in huis en ging aan de slag en een uurtje later stonden er 24 muffins af te koelen. Ik vries ze dan per 2 in en zo kan ik er altijd een paar uithalen als Ava ze voor ontbijt wil. Ava heeft ook zo graag "cake pops", maar als je die bij Starbucks gaat kopen dan kosten ze vlug $3.25 tot $3.75 (2.25 euro tot 2.50 euro) per stuk. Ik wilde ze graag zelf nog eens maken...maar volgens het recept dat ik in huis had en wat ik al eens eerder gebruikt heb is het zoveel werk. Dus ik ben op zoek gegaan naar een gemakkelijker en wat minder tijdrovend recept en dat had ik gevonden. Als we gingen winkelen heb ik de juiste ingrediënten gekocht en dan ga ik de cake pops in het weekend proberen te maken.

We waren ook nog naar een lokale shopping geweest omdat Michael een nieuwe batterij liet zetten voor zijn iPhone. Terwijl we aan het wachten waren (ongeveer een uur) gingen we wat etenswaren kopen en liepen we nog een paar andere winkels binnen. Ik zag daar bij de "H&M" een heel mooi kettinkje hangen en dat kon ik niet laten liggen voor de prijs van $6.99 (4.15 euro). Dat zou mooi samengaan met die oorbellen die ik van Julie gekregen had! Het weekend was weer aangebroken en we gingen na het ontbijt bij ons in de buurt wandelen. We kwamen daar weer het tafeltje tegen met de geverfde stenen en dergelijke. Het is morgen (zondag, 11 februari) Chinese Lunar New Year, dus ze had wat dingen op het tafeltje staan in verband met het Chinese Nieuwjaar...zo leuk! We kwamen ook al wat bloeiende sneeuwklokjes en krokusjes tegen, de lente is in aantocht.
 

Lekkere Dim Sum brunch met Julie

De lekkere chocolade en oorbellen die Julie had meegebracht van Hawaii


Een mooie zonsondergang van bij ons thuis gezien



Lekkere zelfgemaakte zemel muffins

Halskettinkje van H&M

Chinees Lunar New Year decoraties en geverfde stenen in onze buurt

De krokusjes beginnen al te bloeien!


Een bijhorend videotje





Ik ben dan eindelijk begonnen met cake pops te maken. Deze keer ging het redelijk gemakkelijk omdat ik een doos met cake mix had gekocht, alsook de crème beurre/icing die er achteraf mee gemixt wordt. Dat was gemakkelijk om te bakken en nadat ik die cake heb laten afkoelen, gaat de icing erin. Eens dit goed gemengd was, ben ik balletjes gaan rollen. Deze balletjes gingen op een bakplaat met bakpapier voor enkele uurtjes in de diepvries. Hoe langer, hoe beter want dan zijn ze redelijk gemakkelijk om mee te werken, ook om de stokjes er doorheen te prikken. Eens de balletjes hard genoeg waren heb ik ze in gesmolten witte en melk chocolade gedompeld met als afwerking wat gekleurde hagelslag/sprinkels. Dit is het grootste werk en neemt het meeste tijd in beslag. Ik had er zeker een stuk of 40, dus dat na wel wat tijd in beslag! Ze waren in elk geval goed geslaagd en Ava zei dat ze zelfs lekkerder waren dan die van Starbucks, wat een compliment! Die zal ik in de toekomst zeker nog wel eens maken. Een nieuwe week was weer aangebroken en op maandag voormiddag was het mijn wekelijks telefoontje met mijn mama, altijd gezellig en we kletsen over van alles en nog wat! In de namiddag had ik mijn hartrevalidatieklas die ik nog steeds 2 keer per week doe, dus een redelijk gevulde dag.

Ik was hier bij ons in de buurt nog eens naar Sapperton Landing Park geweest bij de Fraser Rivier met mooie zichten op de rivier en omgeving. Ik heb daar een goed stukje gewandeld langs het water, het was mooi weer en de zichten waren ook mooi. Ik ben daarna nog even gestopt bij de Hollandshop voor wat lekkere stroopwafels en wat Belgische chocolade. Ik zal daar toch een beetje van moeten verstoppen, want Ava heeft af en toe ook heel graag wat chocolade. De dag erna had ik de kriebels om nog eens ergens heen te gaan voor foto’s te nemen omdat het mooi weer zou worden, dus ik besloot om richting Queen Elizabeth Park te gaan voor wat zichten gevolgd door een wandeling bij Kitsilano Beach in Vancouver. De zichten vanaf Queen Elizabeth Park waren weer prachtig zoals gewoonlijk, ik bleef hier niet lang want ik had meer zin om naar het strand te gaan. Ik parkeerde gratis langs de weg bij het openluchtzwembad en begon aan mijn wandeling richting Kitsilano Beach, wat ongeveer een kilometer is. Ik nam rustig mijn tijd en genoot van de prachtige zichten en het geluid van de golven, heerlijk! Ik heb hier weer heerlijk genoten en wat mooie foto’s kunnen nemen. Rond de middag ging ik weer naar huis, Michael had thuis wat opgeruimd terwijl ik weg was. We aten lunch en gingen later in de namiddag nog met Tiny wandelen. De rest van de avond deden we het rustig aan en was de dag zo weer om.

De dag erna (op Valentijnsdag) stonden we net klaar om met Tiny te gaan wandelen toen de telefoon ging en het was Matthias (de puppy manager van de BC & Alberta Guide Dogs). Oei, zou er iets met Sadie zijn of belde hij mij om een update te geven? Wel, hij wist mij te vertellen dat het niet zo goed lukte met Sadie voor dat gezin, ze was in hun tuin aan het graven en luisterde niet goed als ze haar riepen. Daarna zei hij onmiddellijk dat het goed nieuws was voor ons en dat Sadie nu voorgoed naar huis kon komen! Wat een mooi Valentijnscadeau, wij waren zo blij te horen dat Sadie weer terug gaat komen! Natuurlijk vinden we het wel erg jammer voor dat gezin dat het niet was wat ze hadden verwacht. Matthias ging de mama van dat gezin met mij in contact brengen om af te spreken wanneer Sadie terug naar ons zou komen. Ik kreeg later op de dag een telefoontje van die mama en ze zei dat ze morgen (donderdag) met haar speciale behoefte dochter naar Vancouver moest voor een afspraak en kon Sadie dan bij ons thuis afzetten want de snelweg waar ze overheen moet is niet ver van ons thuis. Haar afspraak in Vancouver was om 10u, dus ze zou rond 9u hier zijn met Sadie en haar inboedel (bed, wat speeltjes, brokken en dergelijke wat wij toen aan hun gegeven hebben toen ze vertrok). We kijken erg uit naar morgen om Sadie weer terug te zien!



De cake mix doos en de creme au beurre/icing for cake pops

De afgewerkte cake pops

Foto's van Sapperton Landing Park in New Westminster bij Vancouver










Bezoekje aan Queen Elizabeth Park met mooie zichten van Vancouver






Zichten onderweg naar Kitsilano Beach in Vancouver


Zichten vanaf Kitsilano Beach in Vancouver
















Een paar bijhorende videotjes





De dag van Sadie haar thuiskomst was aangebroken en de mama had mij een berichtje gestuurd dat ze onderweg was en rond 9u bij ons zou zijn. Wat was het heerlijk om Sadie weer te zien en te weten dat ze niet meer weg moet gaan! Ze herkende onmiddellijk weer waar ze was. Ik zei tegen de mama dat we het wel erg jammer vonden dat het niet gelukt was met Sadie, maar ze zei dat het wat veel werk was met zo een speelse hond, dat speciale behoefte kind en nog 3 jonge kinderen er bovenop. Ze konden niet genoeg aandacht besteden aan Sadie omdat ze eigenlijk nog steeds training nodig heeft om haar aangeleerde commando's bij te houden. Sadie is ook nog jong (nog geen 2 jaar) en erg speels en moet dus regelmatig bezig gehouden worden. De mama zei ook dat hun gezin nooit een hond in huis heeft gehad en dan is het toch ook moeilijk om verder te werken aan wat wij begonnen zijn (training/discipline) als je helemaal geen idee hebt wat het allemaal inhoud.

Wij zullen ook met Sadie moeten blijven trainen want het is toch belangrijk om haar kennis te blijven versterken en wat harder te werken aan de dingen waar ze moeite mee heeft. Ik had tegen de mama gezegd dat ze Sadie altijd mogen komen bezoeken als ze haar graag nog eens willen zien. Ze zei dat de kinderen haar waarschijnlijk nog wel eens zouden willen zien. Dus we zien wel of ze ons in de toekomst nog contacteren om haar te zien. Tiny was ook heel blij haar te zien, ik heb Tiny nog nooit zo blij gezien om Sadie te begroeten, haha! We hebben alles even weg gezet en gingen met de hondjes wandelen, want Michael wilde daarna naar de shopping omdat daar bij een winkel altijd leuke hondenbedden te vinden zijn. Sadie was toe aan een nieuwe bed alsook Tiny!

Na onze wandeling gingen we naar de shopping en daar is een winkel die "Winners" heet, het is een winkel met redelijke goede prijzen (vergelijkbaar met Ross Dress For Less in Amerika) en je kan daar een beetje van alles vinden: van kleding tot schoenen, tot beddengoed en keukenartikelen, juwelen, artikelen voor huisdieren, etc. We zagen daar zo een groot harig en zacht bed liggen en hebben dan toch maar besloten om dat te kopen voor Sadie, dat bed was $50 (34 euro). Dat was een goede prijs, want als je op Amazon kijkt of bij de lokale dierenwinkel dan kosten ze al vlug rond de $100 (68 euro). We zagen daar ook een klein harig bed voor Tiny, dus dat kochten we ook voor $19.99 (een 14 euro). We zagen dan nog een groot rechthoekig bed dat we kochten wat goed was voor in de slaapkamer en was iets van een $39.99 (27 euro). Sadie is nu onze hond, dus we gaan haar een beetje extra verwennen natuurlijk!



Een foto van Sadie en ik nadat ze weer thuis was

Tiny en Sadie in hun nieuwe bed



Een bijhorend videotje


 

Diezelfde dag zijn we in de latere namiddag nog naar het hondenpark geweest, zodat Sadie daar met Scout kon gaan spelen. Die was natuurlijk ook weer heel blij om haar te zien en Lynn ook. Op de terugweg wandelden we weer langs dat tafeltje met geverfde stenen en daar stonden deze keer mooie Valentijnsboeketjes. We hebben een boeketje meegenomen en een geverfde steen met een hart erop. Toch fijn dat deze dame dat doet voor de buurt. Bij thuiskomst ging Sadie al direct in haar nieuwe bed liggen en ze lag daar zo comfortabel...heerlijk om te zien. Die avond hadden we nog een prachtige zonsondergang en daar heb ik wat foto's van genomen. Een paar dagen later liet ik 's morgens Tiny en Sadie uit en ik zag dat lucht er weer prachtig uitzag, dus de telefoon ging even mee naar buiten voor een paar zonsopgang foto's/filmpjes. Verder hebben we niet veel meer gedaan die week. Ava krijgt ook muziek in school en ze stuurde ons een video van haar pianostuk dat ze op een paar weken tijd geleerd heeft. Ik vind dat ze dat prima doet!

We kregen ook nog wat sneeuw, maar het was sneeuw van de latere namiddag tot ongeveer middernacht en daarna veranderde het naar regen. We hadden een 5cm op de grond, maar tegen de ochtend was het al een grote soep en waren alle wegen zuiver. Julie en ik hadden nog eens afgesproken en ook al was het aan het regenen, we besloten om naar Lynn Canyon te gaan in North Vancouver. We zijn daar niet heel geweest, gingen even de hangbrug over en genoten van een lege brug voor een tijdje met mooie zichten op de Lynn Creek die met volle kracht donderde onder de hangbrug. Er was veel volume door de regen en dat was toch mooi om te zien (en horen). Daarna gingen we weer terug naar de auto want het begon echt te stortregenen. We gingen naar een restaurant wat ik via Google gevonden had wat 4.9 uit 5.0 scoorde met 525 reviews. Het was een restaurant met authentieke Nashville-stijl kip (redelijk pikant), verkrijgbaar in 5 sterktes van pikantheid (of hoe moet ik dat zeggen): zero, mild, medium, hot en fire...dus je maakt het zo pikant als je zelf wil.

Het restaurant heet "Frying Pan Express" en is gelegen in North Vancouver. Ik had een kippen sandwich met een gefrituurde kipfilet, pikante zoete relish, koolsalade en pikante mayonaise in een briochebroodje. Julie had Waffles & Bites wat het volgende inhield: gefrituurde kippendijen, Belgische wafels, honing-vanilleboter, ahornsiroop en pikante mayonaise. We hadden beiden nog een cola erbij en dat was in totaal zo een $35 (24 euro) voor ons twee, dat viel echt goed mee in prijs! Op weg naar huis stopten we nog even bij "Harmony Donuts" want daar heeft Michael al een hele tijd zin in, maar had nog geen tijd gehad om die kant uit te gaan. En omdat dit ook in North Vancouver is, was het ideaal om daar vandaag langs te gaan. Ik had een heel dozijn gekocht en hij was zo blij toen ik met een doos thuis kwam! Julie en ik hebben een heerlijk dagje gehad en hopelijk kunnen we dat vlug weer eens doen! En zo zijn we weer aan het einde van deze maand beland, met een hond rijker in ons gezin!



Valentijsboeketje en geverfde steen

Een mooie zonsondergang gezien van bij ons thuis bij Vancouver

En ook een mooie zonsopgang gezien van bij ons thuis bij Vancouver

Een beetje sneeuw wat 's morgens alweer weg was

Bezoekje aan Lynn Canyon Park in North Vanocuver in de regen





Lekkere lunch bij Fryingpan Express in North Vancouver




Een dozijn heerlijke donuts van Harmony Donuts in North Vancouver

Wat is het toch fijn om Sadie weer in huis te hebben!

Een paar bijhorende videotjes








Foto's zijn Copyright by Ann Badjura tenzij anders aangegeven! Je kan me contacteren via email als je mijn foto's wil gebruiken.  DANK BIJ VOORBAAT!
 
 
 


Sunday, February 11, 2024

Onze avonturen van januari 2024!



Onze avonturen van januari 2024!
 
~Je kan op de foto's klikken om een grotere versie te zien!


Winter zonsopgang vanuit onze tuin bij Vancouver, BC, Canada




AANDACHT!!  Ik krijg soms berichtjes in de "comments" onder mijn blog posts met vragen erin.  Dikwijls zijn deze anoniem waardoor ik die persoon niet kan contacteren of een reactie kan sturen.  Dus als je enige vragen hebt of gewoon contact wil opnemen, stuur me dan even een e-mailtje via "CONTACT" of zet je contact gegevens in je bericht.  DANK BIJ VOORBAAT!


Ik hoop dat alles nog steeds goed gaat met jullie?  Natuurlijk wil ik  telkens iedereen bedanken die hier regelmatig eens komt kijken en/of een leuk berichtje nalaat...dat stel ik erg op prijs en is altijd fijn om te lezen! Ik hoop dat jullie nog steeds meelezen en een beetje genieten van de verhalen en foto's. 



Het nieuwe jaar is weer begonnen en ik hoop dat iedereen een fijne Nieuwjaarswisseling heeft gehad en dat het jaar goed begonnen is? Bij ons is het nieuwe jaar rustig begonnen en zal januari niet zoveel interessant nieuws leveren. Op Nieuwjaarsdag hebben we gewoon thuis rustig rondgehangen, ik belde nog met Oma om haar een Gelukkig Nieuwjaar te wensen en weer wat bij te kletsen...dat is altijd gezellig. We keken 's avonds nog een filmpje en zo was die dag weer snel om. Ik had nog eens zin in lekkere kip curry voor op de boterham, maar dan kan je hier niet kopen in de winkel zoals in België. Ik heb het dan zelf gemaakt en dat smaakt ook heel goed. Ik had ook nog een lekkere cake gebakken en deze keer had ik er een sinaasappelcake van gemaakt. Dus met wat sinaasappelschil en sinaasappelsap in het deeg, wat was dat lekker! Zeker een recept om te houden en in de toekomst weer eens te maken. Ik zou ook sinaasappelglazuur kunnen maken om eroverheen te gieten, maar dat heb ik deze keer niet gedaan.

We genieten nog even van Sadie want ik heb in de eerste week van januari een telefoontje ontvangen van Matthias om mij te laten weten dat ze mogelijke een geschikt gezin voor haar hebben gevonden. Een gezin dat zo een 3 jaar geleden een kind heeft geadopteerd (nu 9 jaar oud) met een geschiedenis van trauma en wat ontwikkelingsachterstand. Ze heeft verder ook een deel medische problemen zoals diabetes type 1 met insulinepomp, chronische slaapstoornis en immuunproblemen. Verder heeft ze ook problemen met haar evenwicht (lichte hersenverlamming), geen gehoor in linkeroor en dubbelzicht. Blijkbaar was dit kind redelijk gehecht aan de hond van het gezin waar ze tijdelijk was voordat ze geadopteerd werd, dus haar therapeuten denken dat dit kind beter zou kunnen functioneren met een hond aan haar zijde. Ze kunnen wel niet met de Sadie naar publieke plaatsen kunnen gaan zoals winkels, dokterspraktijken en dergelijke omdat ze niet gecertificeerd is, dus zal meer hun huisdier zijn wat hopelijk een kalmerende/positieve invloed heeft op dat meisje. Normaal gezien zouden ze Sadie volgende week of de week erna overnemen, maar ondertussen heb ik bericht gekregen dat dat meisje met nieuwe medicatie begonnen is en de ouders willen nog even afwachten hoe ze daar op gaat reageren voordat ze Sadie in huis halen.

Plan is dat Sadie op 29 januari naar dat nieuwe gezin gaat en dat zonder dat ze haar eerst ontmoeten, maar goed dat is nu eenmaal zo. Matthias wil graag dat ik het gezin ontmoet als Sadie naar hen toe gaat. Zo is er misschien ook meer kans dat dit gezin met mij in contact zal blijven als het voor hen klikt met Sadie. Nu is het wel zo dat als Sadie na een tijd echt niet klikt met dat gezin, dan kan het zijn dat ze haar terug opgeven en dan willen wij haar met plezier voorgoed terug verwelkomen! Dus het zal weer even afwachten zijn, het is nog niet voorbij! Wij zullen zeker weer droevig zijn als ze gaat, maar als Sadie gelukkig zal zijn met dat nieuwe gezin dan zullen wij ook blij zijn voor haar en zo kan ze eindelijk van een mooi leven genieten waar ze hopelijk erg geliefd wordt.
 


Lekkere zelfgemaakte kip curry voor op broodjes, yum!

Vers gebakken sinaasappelcake, heel lekker!

Tiny en Sadie die samen een dutje doen onder de tafel




We hadden nog een keertje afgesproken met Lynn in het hondenpark zodat Sadie en Scout weer eens samen konden spelen. Lynn is net terug van een cruise naar Hawaii. Ze had ons een zakje lekkere chocolade noten meegebracht van Hawaii, mmm die zijn lekker! Sadie geniet ook van haar speelgoedbal die ze had gekregen van Lynn voor Kerst! Het is een plastieken bal met lichtjes die je plat kan duwen en die dan open springt in een bal. Geweldig om te zien hoe ze erop reageert, zelfs Tiny vindt het best interessant, haha. Het weer werkt voorlopig niet mee om er op uit te gaan en de goesting ontbreekt mij ook een beetje om er op uit te gaan voor foto's te nemen, dus we blijven thuis en gaan hier in de buurt wandelen als het niet te nat is. Nu kregen we onze eerste sneeuwbui, maar gelukkig viel er maar een paar cm. Het was wel erg koud en de sneeuw viel terwijl het spitsuur was zodat het verkeer weer 1 en al chaos was. Gelukkig moesten wij nergens heen, Michael en ik waren te voet met de honden halverwege Ava gaan ontmoeten als terugkwam van school want met de auto was geen doen.

Na deze sneeuwval hadden we wel mooie zonnige dagen, maar het werd ineens enorm koud, zo koud dat je maar een 15 minuten buiten kon zijn. We hadden zo maar even een -12C overdag en dat is wel erg uitzonderlijk voor ons hier aan de westkust, met de luchtvochtigheid en de wind erbij voelde het aan als -20C. Dus we gingen niet lang buiten, want dat is ook veel te koud voor de hondjes. Omdat er nog wat sneeuw lag en het zo koud was, waren ook de voetbalwedstrijden afgelast. We gingen met Sadie de bal gooien op het gras bij de school dichtbij ons thuis waar nog wat sneeuw lag. Daar kon ze dan goed wat rondrennen en zo bleven we dan maar een 10-15 minuten buiten met die kou. Die kou en zonnige dagen gaven ons 's avonds wel een paar keer prachtige zonsondergangen, dan geniet ik daar wel van en dat van bij ons thuis sinds het te koud is om ergens naartoe te gaan. Tegen dinsdag zou het een beetje warmer worden en ook bewolkter waar er opnieuw sneeuw verwacht werd. We zouden van dinsdag op woensdag nacht zo een 10 tot 20cm sneeuw krijgen met nog een 10cm overdag. Als ik 's nachts rond 3u naar toilet moest, heb ik even buiten gekeken en het was inderdaad aan het sneeuwen en lag er al een paar cm op de grond. 

Tegen de ochtend nadat mijn alarm afging lag ik nog even op bed terwijl ik naar het nieuws luisterde op de radio en daar haarde ik dat vele scholen in Vancouver en omstreken gesloten zouden zijn.  Dus ik keek op mijn telefoon naar mijn email en daar zag ik inderdaad een email van de school om alle ouders in te lichten dat de school vandaag (woensdag) gesloten is. Het moest dan toch goed gesneeuwd hebben, en jaaa toen ik naar buiten keek zag ik dat er al zeker een goede 20cm lag terwijl het nog steeds aan het sneeuwen was. Omdat Ava toch niet naar school moest, bleven we nog even op bed liggen. Na het ontbijt ging Michael sneeuwruimen en Ava ging helpen. Hij wil niet dat ik de sneeuw ruim, omdat dat niet goed is voor mijn hart, dus ik moet maar toekijken! Daarna ging Michael ook bij zijn oudershuis sneeuwruimen. Ava en ik gingen met Sadie naar het parkje achter ons huis, daar kon Sadie lekker door de sneeuw heen rennen...wat een pret had ze. Tiny lieten we binnen, die zou zo verdwijnen in de sneeuw want er lag ondertussen zeker een goede 30cm. Als Michael terug was aten we lunch en daarna gingen Ava en Michael in het parkje achter ons huis sleeën. Ik ging natuurlijk ook even kijken en Sadie kwam ook weer mee naar buiten. Wat hadden ze plezier!



Lekkere noten van Hawaii met chocolade, kaneel, ginger en kruiden

De eerste sneeuwval bij ons thuis

Sommige mensen hebben nog Kerstverlichting aan, mooi met de sneeuw

En brrr, erg koud met -12C overdag!

Sadie die altijd zo schattig zit met haar poten

Lekker in de sneeuw snuffelen en rennen

Een prachtig dun maantje bij zonsondergang

Een paar mooie zonsondergangen van bij ons thuis








De tweede sneeuwval met veel meer sneeuw deze keer


 Sneeuwneus! 

Winter landschappen in onze buurt bij Vancouver


En een paar sneeuw selfies mogen er niet aan ontbreken, natuurlijk!


Een paar bijhorende videotjes










Het had eindelijk gestopt met sneeuwen, maar die nacht zouden we vriezende regen krijgen...dus dat zou voor morgenochtend wel eens gevaarlijk kunnen zijn op de wegen. Gelukkig moeten we nergens heen en zolang Ava maar veilig te voet naar school kan is het geen probleem. Nu hoorde ik 's morgens op de radio weer dat alle scholen voor een tweede dag dicht zouden zijn omdat het veel te glad was overal. En dat werd via email bevestigd door de school dat ze vandaag ook weer gesloten waren. Heerlijk, dan blijven we nog even op bed liggen. Als ik Tiny 's morgens uitliet zag ik een prachtige zonsopgang, dus vlug mijn telefoon en camera bij de hand gehaald voor een filmpje en wat foto's. Nog geen 10 minuten later waren de vurige kleurtjes alweer verdwenen, dus ik had wel even geluk dat ik net buiten was voor de felle kleurtjes. Ava genoot die dag nog wat van sleeën in het parkje achter ons huis die dag.

Vrijdag was het weer een gewone schooldag, het was nu weer aan het regenen en het was ook goed opgewarmd. De sneeuw zal nu wel stilletjes aan gaan verdwijnen. Die week was er ook geen voetbaltraining en ook geen wedstrijd in het weekend want er ligt nog teveel sneeuw op de velden. In het begin van de week kreeg ik een email van Matthias dat het gezin voor Sadie op maandag (29 januari) om 16u naar het kantoor van de BC & Alberta Guide Dogs zal komen om haar op te halen. Hij vroeg dus of ik Sadie tegen 16u die dag naar hun kantoor kon brengen zodat ik Sadie kan overhandigen en dat gezin ook kan ontmoeten. Michael en Ava willen ook meekomen, dus 16u is prima want dan kunnen we na Ava haar school richting hun kantoor gaan. Het is nu dus officieel dat ze naar dat gezin gaat. Matthias zal in het begin af en toe wel eens met hun afspreken om te zien hoe het met Sadie gaat en dan hoop ik natuurlijk ook te horen hoe het met haar gaat. Nu ben ik wel weer even droevig dat ik haar weer moet afstaan, maar we gaan deze laatste week extra genieten! We zijn diezelfde dag nog met Sadie naar het hondenpark geweest, zodat ze met Scout kon spelen. Die week hebben we niet veel anders meer gedaan, behalve wat gaan wandelen met Sadie, haar nog wat extra vertroetelen en nog een keertje met Scout gaan spelen.

Maandag was vlug daar en we gingen met Sadie naar het kantoor van de BC & Alberta Guide Dogs. Als we daar aankwamen was een man met 2 kinderen in het gras aan het rondrennen. Het bleek Sadie haar nieuwe gezin te zijn, want de man vroeg al vlug of dat Sadie was. We gingen naar binnen, Sadie was heel lief en ging al vlug snuffelen aan die nieuwe mensen. Het meisje waar ze speciaal voor zou geadopteerd worden was heel aardig en Sadie was lief met haar. Ze had een hoofdtelefoon op want zoveel drukte is moeilijk voor haar, maar ze vroeg me een paar dingen en was echt een lieve meid. De mama was ook heel lief en verontschuldigde zich dat ze Sadie bij ons weghaalde, maar daar hebben we het uiteindelijk voor gedaan. Het is een gezin met 4 kinderen, 3 eigen kinderen (2 jongens en 1 meisje) en dan dit geadopteerde speciale behoeften meisje. De kinderen zijn tussen de 5 en 12 jaar. Ze wonen blijkbaar op een redelijk groot stuk grond waar Sadie lekker kan rondrennen en met 4 kinderen erbij gaat Sadie het nog druk krijgen, haha. Maar ik kan me wel voorstellen dat Sadie bij hun een mooi leven kan leiden en daar ben ik wel blij mee! De ouders vroegen nog een paar dingen over Sadie en zouden mij wel via email contacteren moesten er nog vragen zijn.



Een prachtige zonsopgang vanuit onze tuin bij Vancouver





De sneeuw begint stilletjes aan te smelten

Nog wat extra aandacht geven aan onze lieve Sadie

Zelfgemaakte macaroni salade, mmmm

Scout en Sadie in het hondenpark dichtbij ons thuis


De laatste momenten met onze allerliefste Sadie 💕

Sadie in de auto opweg naar het kantoor van de BC & Alberta Guide Dogs

Een bijhorend videotje

 

Sadie's nieuwe gezin heeft mijn contactgegevens, maar ik heb die van hen niet omdat zij niet verplicht zijn om met mij in contact te blijven als ze dat liever niet willen. De mama had wel al laten vallen dat we in de toekomst zeker eens zouden moeten langskomen om Sadie te bezoeken. Wat lief en ik hoop dat dat misschien wel mogelijk is, maarja je weet niet of ze zoiets in het moment zeggen en of ze het ook echt menen. Ik heb wel gezegd dat ze eerst maar even moeten zorgen dat Sadie ingeburgerd is voordat we haar gaan bezoeken. Moest het zijn dat ik helemaal niets van hen hoor (wat altijd mogelijk is), dan zal ik Matthias wel contacteren om te zien hoe het met Sadie gaat want hij zal in het begin met hen in contact zijn om er voor te zorgen dat alles goed gaat met haar bij dit gezin. Voordat we het kantoor verlieten, ging Sadie eerst weg met haar nieuwe gezin en ze liep mooi langs hen mee. Het was even moeilijk om te zien, maar hopelijk heeft ze nu haar voor altijd thuis gevonden en zal ze gelukkig zijn. We spraken nog even met de dame die de grote baas is van de BC & Alberta Guide Dogs.

Ze begreep dat dit moeilijk was voor ons en bedankte ons nog voor alles wat we voor Sadie gedaan hebben. Ze zei al dat een nieuwe puppy aannemen de beste remedie is, haha. Ik denk dat vele puppy opvoeders er ook zo over denken, want net als de ene hond nog niet goed weg is dat ze alweer een nieuwe puppy aannemen. Zo deed Lynn dat ook met ondertussen haar 5de hond die ze groot brengt voor hen, maar deze keer blijft Scout bij haar omdat Scout als fokhond gebruikt gaat worden nadat ze 2 jaar wordt (in mei). Puppies zijn lief en schattig en zeker een goede afleiding...maar wij zien dat voorlopig niet zitten, dus we gaan af en toe wel eens naar Lynn om met Scout te knuffelen of om met haar te gaan wandelen. Ik was die avond toch redelijk droevig en miste Sadie alweer enorm, ik heb veel aan haar gedacht en had ook geen goede nachtrust die nacht. De dag erna ging het wel wat beter, maar voelde ik me toch nog wat droevig. We hebben dan wat opgeruimd, gepoetst en weer wat meer plaats gemaakt in huis. Zo zie je toch weer dat een grote hond ook redelijk veel werk met zich meebrengt, alhoewel ik haar haar zo weer terug zou nemen en dat werk nemen we er graag bij. Ik voel mij deze keer niet zo droevig omdat ik weet dat ze bij een lief gezin is en dat ze daar een gelukkig leven kan hebben.

Ik denk dat Michael het deze keer moeilijker heeft, misschien ook omdat hij nu thuis was als Sadie er was. Toen Sadie de eerste vertrok was Michael net een week thuis van het werken, dus daarvoor zag hij haar niet zoveel omdat hij meestal op zijn werk was. Maar tijdens haar terugkeer in december was Michael thuis, dus hij heeft veel meer tijd met haar kunnen doorbrengen. Natuurlijk mis ik haar ook heel erg, maar ik kan die droevigheid nu wat beter aan want ik weet dat ze bij een goed gezin terecht gekomen is. Toen Sadie in Edmonton was, was ik veel droeviger en had ik het echt moeilijk. Ik heb nu extra genoten van haar die laatste anderhalve maand en hoop voor haar dat ze een heerlijk en gelukkig leven kan tegemoet gaan. De laatste paar dagen van januari zijn zo weer voorbij gegaan met opruimen, wandelen, winkelen en het missen van Sadie. Er zat ook nog ergens een mooie zonsopgang bij. Ik eindig met wat foto's van Sadie haar tijd bij ons en hopelijk heb ik volgende maand een beetje nieuws over hoe het met Sadie gaat bij haar nieuwe gezin.



Nog een mooie zonsopgang vanuit onze tuin


Een collage van Sadie van 2 maanden oud totdat ze vertrok

Een bijhorend videotje





Foto's zijn Copyright by Ann Badjura tenzij anders aangegeven! Je kan me contacteren via email als je mijn foto's wil gebruiken.  DANK BIJ VOORBAAT!