Onze avonturen van januari 2024!

Onze avonturen van januari 2024!

 

~Je kan op de foto's klikken om een grotere versie te zien!

Winter zonsopgang vanuit onze tuin bij Vancouver, BC, Canada

AANDACHT!!  Ik krijg soms berichtjes in de "comments" onder mijn blog posts met vragen erin.  Dikwijls zijn deze anoniem waardoor ik die persoon niet kan contacteren of een reactie kan sturen.  Dus als je enige vragen hebt of gewoon contact wil opnemen, stuur me dan even een e-mailtje via "CONTACT" of zet je contact gegevens in je bericht.  DANK BIJ VOORBAAT!

Ik hoop dat alles nog steeds goed gaat met jullie?  Natuurlijk wil ik  telkens iedereen bedanken die hier regelmatig eens komt kijken en/of een leuk berichtje nalaat...dat stel ik erg op prijs en is altijd fijn om te lezen! Ik hoop dat jullie nog steeds meelezen en een beetje genieten van de verhalen en foto's. 

Het nieuwe jaar is weer begonnen en ik hoop dat iedereen een fijne Nieuwjaarswisseling heeft gehad en dat het jaar goed begonnen is? Bij ons is het nieuwe jaar rustig begonnen en zal januari niet zoveel interessant nieuws leveren. Op Nieuwjaarsdag hebben we gewoon thuis rustig rondgehangen, ik belde nog met Oma om haar een Gelukkig Nieuwjaar te wensen en weer wat bij te kletsen...dat is altijd gezellig. We keken 's avonds nog een filmpje en zo was die dag weer snel om. Ik had nog eens zin in lekkere kip curry voor op de boterham, maar dan kan je hier niet kopen in de winkel zoals in België. Ik heb het dan zelf gemaakt en dat smaakt ook heel goed. Ik had ook nog een lekkere cake gebakken en deze keer had ik er een sinaasappelcake van gemaakt. Dus met wat sinaasappelschil en sinaasappelsap in het deeg, wat was dat lekker! Zeker een recept om te houden en in de toekomst weer eens te maken. Ik zou ook sinaasappelglazuur kunnen maken om eroverheen te gieten, maar dat heb ik deze keer niet gedaan.

We genieten nog even van Sadie want ik heb in de eerste week van januari een telefoontje ontvangen van Matthias om mij te laten weten dat ze mogelijke een geschikt gezin voor haar hebben gevonden. Een gezin dat zo een 3 jaar geleden een kind heeft geadopteerd (nu 9 jaar oud) met een geschiedenis van trauma en wat ontwikkelingsachterstand. Ze heeft verder ook een deel medische problemen zoals diabetes type 1 met insulinepomp, chronische slaapstoornis en immuunproblemen. Verder heeft ze ook problemen met haar evenwicht (lichte hersenverlamming), geen gehoor in linkeroor en dubbelzicht. Blijkbaar was dit kind redelijk gehecht aan de hond van het gezin waar ze tijdelijk was voordat ze geadopteerd werd, dus haar therapeuten denken dat dit kind beter zou kunnen functioneren met een hond aan haar zijde. Ze kunnen wel niet met de Sadie naar publieke plaatsen kunnen gaan zoals winkels, dokterspraktijken en dergelijke omdat ze niet gecertificeerd is, dus zal meer hun huisdier zijn wat hopelijk een kalmerende/positieve invloed heeft op dat meisje. Normaal gezien zouden ze Sadie volgende week of de week erna overnemen, maar ondertussen heb ik bericht gekregen dat dat meisje met nieuwe medicatie begonnen is en de ouders willen nog even afwachten hoe ze daar op gaat reageren voordat ze Sadie in huis halen.

Plan is dat Sadie op 29 januari naar dat nieuwe gezin gaat en dat zonder dat ze haar eerst ontmoeten, maar goed dat is nu eenmaal zo. Matthias wil graag dat ik het gezin ontmoet als Sadie naar hen toe gaat. Zo is er misschien ook meer kans dat dit gezin met mij in contact zal blijven als het voor hen klikt met Sadie. Nu is het wel zo dat als Sadie na een tijd echt niet klikt met dat gezin, dan kan het zijn dat ze haar terug opgeven en dan willen wij haar met plezier voorgoed terug verwelkomen! Dus het zal weer even afwachten zijn, het is nog niet voorbij! Wij zullen zeker weer droevig zijn als ze gaat, maar als Sadie gelukkig zal zijn met dat nieuwe gezin dan zullen wij ook blij zijn voor haar en zo kan ze eindelijk van een mooi leven genieten waar ze hopelijk erg geliefd wordt.

 

Lekkere zelfgemaakte kip curry voor op broodjes, yum!

Vers gebakken sinaasappelcake, heel lekker!

Tiny en Sadie die samen een dutje doen onder de tafel

We hadden nog een keertje afgesproken met Lynn in het hondenpark zodat Sadie en Scout weer eens samen konden spelen. Lynn is net terug van een cruise naar Hawaii. Ze had ons een zakje lekkere chocolade noten meegebracht van Hawaii, mmm die zijn lekker! Sadie geniet ook van haar speelgoedbal die ze had gekregen van Lynn voor Kerst! Het is een plastieken bal met lichtjes die je plat kan duwen en die dan open springt in een bal. Geweldig om te zien hoe ze erop reageert, zelfs Tiny vindt het best interessant, haha. Het weer werkt voorlopig niet mee om er op uit te gaan en de goesting ontbreekt mij ook een beetje om er op uit te gaan voor foto's te nemen, dus we blijven thuis en gaan hier in de buurt wandelen als het niet te nat is. Nu kregen we onze eerste sneeuwbui, maar gelukkig viel er maar een paar cm. Het was wel erg koud en de sneeuw viel terwijl het spitsuur was zodat het verkeer weer 1 en al chaos was. Gelukkig moesten wij nergens heen, Michael en ik waren te voet met de honden halverwege Ava gaan ontmoeten als terugkwam van school want met de auto was geen doen.

Na deze sneeuwval hadden we wel mooie zonnige dagen, maar het werd ineens enorm koud, zo koud dat je maar een 15 minuten buiten kon zijn. We hadden zo maar even een -12C overdag en dat is wel erg uitzonderlijk voor ons hier aan de westkust, met de luchtvochtigheid en de wind erbij voelde het aan als -20C. Dus we gingen niet lang buiten, want dat is ook veel te koud voor de hondjes. Omdat er nog wat sneeuw lag en het zo koud was, waren ook de voetbalwedstrijden afgelast. We gingen met Sadie de bal gooien op het gras bij de school dichtbij ons thuis waar nog wat sneeuw lag. Daar kon ze dan goed wat rondrennen en zo bleven we dan maar een 10-15 minuten buiten met die kou. Die kou en zonnige dagen gaven ons 's avonds wel een paar keer prachtige zonsondergangen, dan geniet ik daar wel van en dat van bij ons thuis sinds het te koud is om ergens naartoe te gaan. Tegen dinsdag zou het een beetje warmer worden en ook bewolkter waar er opnieuw sneeuw verwacht werd. We zouden van dinsdag op woensdag nacht zo een 10 tot 20cm sneeuw krijgen met nog een 10cm overdag. Als ik 's nachts rond 3u naar toilet moest, heb ik even buiten gekeken en het was inderdaad aan het sneeuwen en lag er al een paar cm op de grond. 

Tegen de ochtend nadat mijn alarm afging lag ik nog even op bed terwijl ik naar het nieuws luisterde op de radio en daar haarde ik dat vele scholen in Vancouver en omstreken gesloten zouden zijn.  Dus ik keek op mijn telefoon naar mijn email en daar zag ik inderdaad een email van de school om alle ouders in te lichten dat de school vandaag (woensdag) gesloten is. Het moest dan toch goed gesneeuwd hebben, en jaaa toen ik naar buiten keek zag ik dat er al zeker een goede 20cm lag terwijl het nog steeds aan het sneeuwen was. Omdat Ava toch niet naar school moest, bleven we nog even op bed liggen. Na het ontbijt ging Michael sneeuwruimen en Ava ging helpen. Hij wil niet dat ik de sneeuw ruim, omdat dat niet goed is voor mijn hart, dus ik moet maar toekijken! Daarna ging Michael ook bij zijn oudershuis sneeuwruimen. Ava en ik gingen met Sadie naar het parkje achter ons huis, daar kon Sadie lekker door de sneeuw heen rennen...wat een pret had ze. Tiny lieten we binnen, die zou zo verdwijnen in de sneeuw want er lag ondertussen zeker een goede 30cm. Als Michael terug was aten we lunch en daarna gingen Ava en Michael in het parkje achter ons huis sleeën. Ik ging natuurlijk ook even kijken en Sadie kwam ook weer mee naar buiten. Wat hadden ze plezier!

Lekkere noten van Hawaii met chocolade, kaneel, ginger en kruiden

De eerste sneeuwval bij ons thuis

Sommige mensen hebben nog Kerstverlichting aan, mooi met de sneeuw

En brrr, erg koud met -12C overdag!

Sadie die altijd zo schattig zit met haar poten

Lekker in de sneeuw snuffelen en rennen

Een prachtig dun maantje bij zonsondergang

Een paar mooie zonsondergangen van bij ons thuis

De tweede sneeuwval met veel meer sneeuw deze keer

 Sneeuwneus! 

Winter landschappen in onze buurt bij Vancouver

En een paar sneeuw selfies mogen er niet aan ontbreken, natuurlijk!

Een paar bijhorende videotjes

Het had eindelijk gestopt met sneeuwen, maar die nacht zouden we vriezende regen krijgen...dus dat zou voor morgenochtend wel eens gevaarlijk kunnen zijn op de wegen. Gelukkig moeten we nergens heen en zolang Ava maar veilig te voet naar school kan is het geen probleem. Nu hoorde ik 's morgens op de radio weer dat alle scholen voor een tweede dag dicht zouden zijn omdat het veel te glad was overal. En dat werd via email bevestigd door de school dat ze vandaag ook weer gesloten waren. Heerlijk, dan blijven we nog even op bed liggen. Als ik Tiny 's morgens uitliet zag ik een prachtige zonsopgang, dus vlug mijn telefoon en camera bij de hand gehaald voor een filmpje en wat foto's. Nog geen 10 minuten later waren de vurige kleurtjes alweer verdwenen, dus ik had wel even geluk dat ik net buiten was voor de felle kleurtjes. Ava genoot die dag nog wat van sleeën in het parkje achter ons huis die dag.

Vrijdag was het weer een gewone schooldag, het was nu weer aan het regenen en het was ook goed opgewarmd. De sneeuw zal nu wel stilletjes aan gaan verdwijnen. Die week was er ook geen voetbaltraining en ook geen wedstrijd in het weekend want er ligt nog teveel sneeuw op de velden. In het begin van de week kreeg ik een email van Matthias dat het gezin voor Sadie op maandag (29 januari) om 16u naar het kantoor van de BC & Alberta Guide Dogs zal komen om haar op te halen. Hij vroeg dus of ik Sadie tegen 16u die dag naar hun kantoor kon brengen zodat ik Sadie kan overhandigen en dat gezin ook kan ontmoeten. Michael en Ava willen ook meekomen, dus 16u is prima want dan kunnen we na Ava haar school richting hun kantoor gaan. Het is nu dus officieel dat ze naar dat gezin gaat. Matthias zal in het begin af en toe wel eens met hun afspreken om te zien hoe het met Sadie gaat en dan hoop ik natuurlijk ook te horen hoe het met haar gaat. Nu ben ik wel weer even droevig dat ik haar weer moet afstaan, maar we gaan deze laatste week extra genieten! We zijn diezelfde dag nog met Sadie naar het hondenpark geweest, zodat ze met Scout kon spelen. Die week hebben we niet veel anders meer gedaan, behalve wat gaan wandelen met Sadie, haar nog wat extra vertroetelen en nog een keertje met Scout gaan spelen.

Maandag was vlug daar en we gingen met Sadie naar het kantoor van de BC & Alberta Guide Dogs. Als we daar aankwamen was een man met 2 kinderen in het gras aan het rondrennen. Het bleek Sadie haar nieuwe gezin te zijn, want de man vroeg al vlug of dat Sadie was. We gingen naar binnen, Sadie was heel lief en ging al vlug snuffelen aan die nieuwe mensen. Het meisje waar ze speciaal voor zou geadopteerd worden was heel aardig en Sadie was lief met haar. Ze had een hoofdtelefoon op want zoveel drukte is moeilijk voor haar, maar ze vroeg me een paar dingen en was echt een lieve meid. De mama was ook heel lief en verontschuldigde zich dat ze Sadie bij ons weghaalde, maar daar hebben we het uiteindelijk voor gedaan. Het is een gezin met 4 kinderen, 3 eigen kinderen (2 jongens en 1 meisje) en dan dit geadopteerde speciale behoeften meisje. De kinderen zijn tussen de 5 en 12 jaar. Ze wonen blijkbaar op een redelijk groot stuk grond waar Sadie lekker kan rondrennen en met 4 kinderen erbij gaat Sadie het nog druk krijgen, haha. Maar ik kan me wel voorstellen dat Sadie bij hun een mooi leven kan leiden en daar ben ik wel blij mee! De ouders vroegen nog een paar dingen over Sadie en zouden mij wel via email contacteren moesten er nog vragen zijn.

Een prachtige zonsopgang vanuit onze tuin bij Vancouver

De sneeuw begint stilletjes aan te smelten

Nog wat extra aandacht geven aan onze lieve Sadie

Zelfgemaakte macaroni salade, mmmm

Scout en Sadie in het hondenpark dichtbij ons thuis

De laatste momenten met onze allerliefste Sadie 💕

Sadie in de auto opweg naar het kantoor van de BC & Alberta Guide Dogs

Een bijhorend videotje

 

Sadie's nieuwe gezin heeft mijn contactgegevens, maar ik heb die van hen niet omdat zij niet verplicht zijn om met mij in contact te blijven als ze dat liever niet willen. De mama had wel al laten vallen dat we in de toekomst zeker eens zouden moeten langskomen om Sadie te bezoeken. Wat lief en ik hoop dat dat misschien wel mogelijk is, maarja je weet niet of ze zoiets in het moment zeggen en of ze het ook echt menen. Ik heb wel gezegd dat ze eerst maar even moeten zorgen dat Sadie ingeburgerd is voordat we haar gaan bezoeken. Moest het zijn dat ik helemaal niets van hen hoor (wat altijd mogelijk is), dan zal ik Matthias wel contacteren om te zien hoe het met Sadie gaat want hij zal in het begin met hen in contact zijn om er voor te zorgen dat alles goed gaat met haar bij dit gezin. Voordat we het kantoor verlieten, ging Sadie eerst weg met haar nieuwe gezin en ze liep mooi langs hen mee. Het was even moeilijk om te zien, maar hopelijk heeft ze nu haar voor altijd thuis gevonden en zal ze gelukkig zijn. We spraken nog even met de dame die de grote baas is van de BC & Alberta Guide Dogs.

Ze begreep dat dit moeilijk was voor ons en bedankte ons nog voor alles wat we voor Sadie gedaan hebben. Ze zei al dat een nieuwe puppy aannemen de beste remedie is, haha. Ik denk dat vele puppy opvoeders er ook zo over denken, want net als de ene hond nog niet goed weg is dat ze alweer een nieuwe puppy aannemen. Zo deed Lynn dat ook met ondertussen haar 5de hond die ze groot brengt voor hen, maar deze keer blijft Scout bij haar omdat Scout als fokhond gebruikt gaat worden nadat ze 2 jaar wordt (in mei). Puppies zijn lief en schattig en zeker een goede afleiding...maar wij zien dat voorlopig niet zitten, dus we gaan af en toe wel eens naar Lynn om met Scout te knuffelen of om met haar te gaan wandelen. Ik was die avond toch redelijk droevig en miste Sadie alweer enorm, ik heb veel aan haar gedacht en had ook geen goede nachtrust die nacht. De dag erna ging het wel wat beter, maar voelde ik me toch nog wat droevig. We hebben dan wat opgeruimd, gepoetst en weer wat meer plaats gemaakt in huis. Zo zie je toch weer dat een grote hond ook redelijk veel werk met zich meebrengt, alhoewel ik haar haar zo weer terug zou nemen en dat werk nemen we er graag bij. Ik voel mij deze keer niet zo droevig omdat ik weet dat ze bij een lief gezin is en dat ze daar een gelukkig leven kan hebben.

Ik denk dat Michael het deze keer moeilijker heeft, misschien ook omdat hij nu thuis was als Sadie er was. Toen Sadie de eerste vertrok was Michael net een week thuis van het werken, dus daarvoor zag hij haar niet zoveel omdat hij meestal op zijn werk was. Maar tijdens haar terugkeer in december was Michael thuis, dus hij heeft veel meer tijd met haar kunnen doorbrengen. Natuurlijk mis ik haar ook heel erg, maar ik kan die droevigheid nu wat beter aan want ik weet dat ze bij een goed gezin terecht gekomen is. Toen Sadie in Edmonton was, was ik veel droeviger en had ik het echt moeilijk. Ik heb nu extra genoten van haar die laatste anderhalve maand en hoop voor haar dat ze een heerlijk en gelukkig leven kan tegemoet gaan. De laatste paar dagen van januari zijn zo weer voorbij gegaan met opruimen, wandelen, winkelen en het missen van Sadie. Er zat ook nog ergens een mooie zonsopgang bij. Ik eindig met wat foto's van Sadie haar tijd bij ons en hopelijk heb ik volgende maand een beetje nieuws over hoe het met Sadie gaat bij haar nieuwe gezin.

Nog een mooie zonsopgang vanuit onze tuin

Een collage van Sadie van 2 maanden oud totdat ze vertrok

Een bijhorend videotje

Foto's zijn Copyright by Ann Badjura tenzij anders aangegeven! Je kan me contacteren via email als je mijn foto's wil gebruiken.  DANK BIJ VOORBAAT!

 

 

 

Onze avonturen van december 2023!

Onze avonturen van december 2023!

 

~Je kan op de foto's klikken om een grotere versie te zien!

Kerstverlichting bij het Burnaby Village Museum bij Vancouver, BC, Canada

AANDACHT!!  Ik krijg soms berichtjes in de "comments" onder mijn blog posts met vragen erin.  Dikwijls zijn deze anoniem waardoor ik die persoon niet kan contacteren of een reactie kan sturen.  Dus als je enige vragen hebt of gewoon contact wil opnemen, stuur me dan even een e-mailtje via "CONTACT".  DANK BIJ VOORBAAT!

Eerst en vooral hoop ik dat alles nog steeds goed gaat met jullie?  Natuurlijk wil ik graag telkens iedereen bedanken die hier regelmatig eens komt kijken en/of een leuk berichtje nalaat...dat stel ik erg op prijs en is altijd fijn om te lezen! Ik hoop dat jullie nog steeds meelezen en een beetje genieten van de verhalen en foto's. Ik hoop dat het goed gaat met jullie allemaal!!

 

Eerst en vooral wil ik jullie nog een heel Gelukkig Nieuwjaar toewensen, dat het een goed jaar mag worden met een goede gezondheid, veel geluk en liefde!

Ongelofelijk dat het al december is, de laatste maand van het jaar alweer! En ik kreeg al direct een update van mijn lieve Sadie op de eerste dag van december vanuit Edmonton (in de provincie Alberta) waar ze haar gevorderde training aan het doen is. Ik moet toegeven dat ik haar nog steeds heel erg mis, maar ik ben blij te lezen dat ze daar in goede handen is. Dit is wat ik te lezen kreeg in mijn email (ik heb het zo goed mogelijk naar het Nederlands vertaald):

"Boarder-update (het gezin/persoon waar ze verblijft als ze niet in training is):

Sadie was geweldig om te leren kennen. Thuis is ze heel goed. Je kunt zien dat ze geen Albertaanse is, want zodra de vorst en de sneeuw kwamen, wist ze niet waarom het zo koud was. We leren langzaamaan dat je buiten nog steeds plezier kunt beleven, ook al is het kortdurig. Ze is bevriend geraakt met de kleine yorkie van mijn buurman en ze genieten van hun speelafspraakjes als het weer het toelaat. Ze is heel lief.

Instructeurs update (diegene die overdag met haar trainen):

Sadie is zo'n eigenzinnige meid. Het was leuk om haar te leren kennen. We zien een hele slimme en energieke hond met veel enthousiasme voor datgene waar ze zich op concentreert. De eerste maand van de gevorderde training is gericht op het beoordelen van de sterke punten en verbeterpunten van elke hond. Dit helpt ons om te bepalen of ze in het programma passen. Als Sadie een hesje aan heeft en direct contact heeft met een geleider/trainer, is ze zo lief en doet ze het goed! Prettig oogcontact en snel om te werken en ze is ook erg gehoorzaam. Als haar wordt gevraagd om te settelen, te blijven zitten of met een afleiding ter plaatse te blijven, staat ze erop dat ze die afleiding liever na een paar seconden gaat bekijken. Ze is een zeer vastberaden meid. Als het haar in eerste instantie niet lukt, probeert ze het en probeert ze het nog een keer opnieuw. In sommige instanties begint ze zelfs te blaffen als ze er niet bij kan geraken. We hebben trainingsplannen opgesteld om haar verder te helpen zodat ze na de eerste keer als er wat gevraagd wordt (met afleiding) ze onmiddellijk de juiste keuzes zal maken, zonder dat er altijd repetitie nodig is. Zonder vooruitgang daarin zou het mogelijk zijn dat ze niet in dit programma past en niet zou kwalificeren. We begrijpen dat dit een hele nieuwe wereld is voor Sadie en wij doen ons best om haar te helpen haar gevorderde trainingsdoelen te bereiken. Ze is echt een lieve meid, met een schattig gezichtje dat ons hart doet smelten. Geniet van de onderstaande foto's en wij zijn ongelooflijk dankbaar voor de tijd, energie en liefde die je hebt gegeven bij het opvoeden van Miss Sadie!"

Ik had daarna een emailtje terug gestuurd naar de instructeur om te vragen hoelang ze haar geven om te weten of ze voldoende vooruitgang maakt of niet. Daarbij heb ik ook laten vallen dat we haar met open armen terug welkom heten in ons gezin, moest ze niet in hun programma passen en niet kwalificeren. Ik kreeg nog een berichtje terug en daarin schreef de instructeur het volgende: "Ik kan je geen tijdlijn geven, maar we zullen meer zekerheid hebben in enkele weken. Als we niet genoeg verbetering zien in de komende weken, dan kan het zijn dat we haar niet kwalificeren. Als we een behoorlijke verbetering zien in die tijd, dan geven we haar nog een paar weken proeftijd om te zien of de vooruitgang zich blijft voortzetten in meer uitdagende situaties en als we daar dan tegen een muur aanlopen, kan de beslissing voor niet te kwalificeren ook nog vallen." Zo een mailtje laat je toch een beetje hangen, zo van gaat ze halen of gaat ze het niet halen...afwachten maar weer. Het is nu aan Sadie om te beslissen of dit iets is wat ze wil/kan doen of niet, ik ben benieuwd? Hoe erg ik haar ook mis, toch hoop ik dat ze de juiste beslissingen kan maken en iemand zal kunnen helpen die het echt nodig heeft. Ze zijn daar erg goed met trainen, dus het kan goed zijn dat ze het prima gaat doen in de komende weken. Het is ook een hele verandering en aanpassing voor haar, ze is bij een ander gezin, andere omgeving en andere trainers. Ze is nooit ergens anders blijven slapen toen ze bij ons was, dus dat is dan ook weer een aanpassing. Hopelijk lukt het haar en hoor ik de volgende keer dat ze het goed doet. We krijgen volgende maand weer een update...wordt vervolgd!

In het weekend hebben we niet veel speciaals gedaan, we waren wat gaan winkelen. Ik had zaterdag in de namiddag spaghettisaus gemaakt omdat ik graag lasagna wilde maken. Het is voor mij te veel werk om dat in 1 dag te doen, dus dan doe ik de rest waarschijnlijk morgen. Ava had die zondag een voetbalwedstrijd in North Vancouver en omdat het regende bleef ik thuis. Ze moet een uur voor de wedstrijd aanwezig zijn, dan neemt dat toch een dikke 3-4 uren in beslag van het moment dat ze hier vertrekken totdat ze weer thuis zijn en dat vinden we dan ook wat te lang om Tiny alleen te laten. Tiny houdt ook helemaal niet van regen en kou, dus haar meenemen is ook niet direct een optie. Terwijl Michael en Ava naar de voetbalwedstrijd waren, maakte ik mijn lasagna. Ik moest enkel de pasta nog koken en terwijl die in een grote pot stond te koken, maakte ik bechamelsaus. Ik doe altijd een laag spaghettisaus en daarbovenop een laagje bechamelsaus. Mijn lasagna was weer goed gelukt en na het afkoelen ging deze de koelkast in tot morgen, dan is mijn lasagna wat vaster en gemakkelijker om in stukken te snijden. Een deel gaat dan in de diepvries natuurlijk, zo heb ik weer wat vlugge maaltijden als ik niets anders in huis heb.

 

Lekkere lasagna vers uit de oven

Michael die de Kerstlichtjes buiten had opgehangen

Foto's die de trainers in Edmonton van Sadie namen

Die lieve snoet missen we toch wel heel erg! 

De week begon weer en we hadden niet veel op het programma staan. Ik had de lasagna in stukken gesneden en in de diepvries gedaan, maar ik hield nog wel een paar stukjes in de koelkast zodat we dat vandaag of morgen konden eten. Ik wilde ook mijn Kerstboom zetten, maar we hebben eerst wat opgeruimd in huis en een hoop kleding (wat te klein of te groot is, maar nog goed is) naar de lokale kringloop gebracht. We zijn ook elke dag gaan wandelen als het niet regende, we kregen nog een hele mooie zonsondergang te zien op 1 van de avonden. Ik heb dan eindelijk op woensdag de Kerstboom gezet, die staat weer mooi! Ava had nog een afspraak bij de orthodontist, deze was om 7u30 ’s morgens zodat ze nog op tijd op school zou zijn. Nu hadden ze daar wat vertraging met 1 patiënt en het was net die dame die Ava zou hebben die vertraagd was. Omdat we moesten wachten kwam 1 van de receptionistes naar me toe om te zeggen dat ik op hun kosten koffie kon gaan drinken en ze gaf mij zomaar even een $10 (6 euro) Starbucks giftcard, dat is geen groot bedrag maar wel genoeg voor een koffie, Dus ik vond dat dat pas klantvriendelijke service zeg! Het is niet ongewoonlijk om ergens een half uur te moeten wachten, dus ik vond het geweldig dat ik een giftcard kreeg! Het was uiteindelijk Ava haar beurt om 7u50, dus zolang wachten was het nu ook weer niet! Ava heeft nu weer andere kleurtjes en deze keer een "Power Chain", dat zijn gekleurde elastiekjes die volledig over de beugel gaan, dus niet enkel op de blokjes zelf en dat maakt het wat extra strak. Dus ze zal dat wel gaan voelen aan haar tanden voor enkele dagen. Net voordat Ava thuis kwam van school die dag kreeg ik een telefoontje van Matthias, de puppy manager/supervisor van de BC & Alberta Guide Dogs. Hij wist mij te vertellen dat Sadie niet gelukkig is tijdens haar training (een week na haar eerste update). Als ze haar vragen om te blijven zitten/settelen dan begint ze soms rond te rollen op haar rug en aan haar leiband/hesje te kauwen, ze trekt soms ook erg hard aan haar leiband tijdens het wandelen met momenten. Dus ze zien geen vooruitgang en ze gaat dus niet verder met de PTSD (post traumatic stress disorder) training voor haar en zal dus geen officiële hulphond worden.

Omdat ze over het algemeen toch een hele lieve, brave en verder ook een hele gehoorzame hond is gaan ze haar proberen te plaatsen als een "very special placement" hond. Dat wil zeggen dat een gezin dat een (emotionele) ondersteuning hond goed kan gebruiken, maar niet kwalificeert voor een volledig gecertificeerde hulphond zo een hond als Sadie kan krijgen. Vinden ze geen geschikt gezin voor haar, dan kan het nog zijn dat ze volledig gediskwalificeerd wordt en ons huisdier kan worden. Matthias gaat maandag (11 december) naar Calgary met een andere hond die gaat beginnen met PTSD training en brengt Sadie op dinsdag terug naar Vancouver. Hij vroeg of we Sadie graag tijdelijk wilden opvangen terwijl ze op zoek zijn naar een geschikt gezin voor haar. Ze zal dan waarschijnlijk tot na Kerst bij ons zijn en daar kon ik natuurlijk niet nee op zeggen. Dus Sadie komt naar huis, al is het maar tijdelijk. Zo kan ik haar nog wat vertroetelen en echt afscheid nemen van haar als ze uiteindelijk toch een gezin vinden voor haar. Ik had die avond nog naar Lynn gebeld om haar het nieuws te vertellen en ook dat we dan niet op Scout kunnen letten. Normaal gezien zou Scout bij ons op vakantie komen van 20 december tot 6 januari, maar 3 honden in huis is ons wat te veel en dat begreep ze gelukkig wel.

Op zaterdag kregen we onze eerste sneeuw, het begon in de namiddag en er viel een paar cm en dat was het. Tegen de avond was het alweer aan het regenen en was de sneeuw weer snel allemaal gesmolten. Op zondag zijn we met Ava naar de lokale shopping geweest om te kijken naar wat brillen. Ava kloeg nu en dan al eens dat ze precies niet goed heel ver kon zien en we zijn dan een paar weken geleden naar de oogarts geweest om haar ogen te laten controleren. Ze heeft nu een voorschrift voor een bril om ver te kijken, maar het is geen sterk voorschrift dus er is geen haast bij. Ze vond wel een leuke bril in die winkel, maar we hadden haar voorgesteld om niet voor het eerste paar dat ze graag ziet te gaan. We zullen het volgende weekend ook nog naar een andere plaats gaan waar ook nog veel keuzes zijn van brillen. Terwijl we in de shopping waren, zijn we ook nog even naar de supermarkt gegaan om wat etenswaren te kopen. Daarna zijn we nog bij nog naar de lokale Dairy Queen geweest om daar een ijs creme cake te kopen (die waren op reclame), want die cakes zijn altijd zo lekker. 's Avonds gingen we nog wandelen en er was al veel Kerstversiering te zien overal. Maandag hebben we wat opgeruimd en alles klaargemaakt voor Sadie haar terugkomst, oh wat kijk ik er toch naar uit om haar terug te zien.

Mooie zonsondergang gezien van bij ons thuis

De Kerstboom staat! 

Ava met haar "power chain" op haar blokjes

De eerste sneeuw die heel snel weg was

Onze Kerstboom met de lichtjes aan

Kerstversiering bij ons in de buurt

Een lekkere ijscreme cake van Dairy Queen

Een paar bijhorende videotjes

Op dinsdag hebben we verder niet veel meer gedaan en hebben we nog wat opgeruimd en gepoetst voordat Sadie 's avonds zou aankomen. Matthias zou rond 19u30 landen in Vancouver en het is dan nog een goede 20-30 minuten rijden tot bij ons thuis, afhankelijk van het verkeer. Ava had 's avonds ook nog voetbaltraining van 19u tot 20u, dus ik hoopte toch dat zij en Michael thuis zouden zijn voordat Sadie hier aankwam. Ik kreeg om 19u20 een berichtje van Matthias dat ze geland waren en dan kreeg ik nog een keer een berichtje om 19u55 van hem om mij te laten weten dat hij binnen de 25-30 minuten bij ons thuis zou aankomen. Michael en Ava waren ondertussen ook thuis en we waren ongeduldig aan het wachten op Matthias en Sadie. Een goede 25 minuten na zijn berichtje was hij hier en oooooh wat waren wij toch blij om Sadie te zien. Zij bleek ook heel blij te zijn om ons te zien, ze snuffelde wat in het gras en ik denk dat ze wel wist dat ze weer "thuis" was. Ik had meteen aan Matthias gevraagd of we wij haar mogelijk niet kunnen adopteren omdat ze niet geschikt was voor PTSS diensthond, als ik het niet zou vragen dan zou ik er achteraf spijt van krijgen. Ik wil hem laten weten dat wij er erg voor open staan om haar te adopteren. Hij wist ons meteen te vertellen dat er al een gezin is wat een aanvraag heeft ingediend voor een "very special placement hond" en op dit moment is Sadie de enige hond die daarvoor in aanmerking zou komen. Zo doet ze toch nog iets waarvoor ze geboren is, terwijl ze ook huisdier kan zijn voor dat gezin. Dat begrijpen wij natuurlijk ook en daar hebben we het ook voor gedaan, zolang Sadie maar gelukkig is! Matthias zei wel dat Sadie bij dit gezin moet passen en andersom en zolang dit gezin het niet erg vindt dat Sadie niet altijd goed is met settelen en soms erg aan de leiband trekt. Dus als hij voelt dat ze niet bij elkaar passen, dan kunnen wij haar mogelijk nog adopteren en kan ze ons huisdier worden. Hij moet het gezin nog interviewen en Sadie zal dan minstens tot het nieuwe jaar bij ons zijn. Daarna zullen we wel weer een update krijgen van Matthias over wat de toekomst voor haar inhoudt.

Wat is het toch fijn om haar weer bij ons te hebben, ze was zo weer thuis en het voelde bijna aan alsof ze niet weggeweest was. Zelfs Tiny was blij om Sadie te zien en omgekeerd natuurlijk ook, haha! Sadie had goed geslapen die nacht en was heel stil de hele nacht. De dag erna deden we weer zoals gewoonlijk een paar keer per dag wandelen met de hondjes. In de namiddag was Roxy (buurhond) in het gras park achter ons huis, dus we lieten Sadie met haar spelen. Roxy was zo blij om Sadie terug te zien en ze speelden er op los! De buren waren ook verrast dat ze weer terug was en ik heb natuurlijk uitgelegd waarom ze terug is. Een paar dagen later zijn we naar het lokale honden park geweest, zodat Sadie met Scout kon spelen. En er waren nog een paar andere honden, dus ze was weer helemaal blij om hier te spelen met een paar honden. Als we terug naar huis wandelden hadden we een prachtige zonsondergang, heb een paar foto's met telefoon genomen en als we thuis waren heb ik nog een paar foto's genomen vanuit het raam in 1 van onze slaapkamers. Ookal had Ava nog een week school te gaan, ze kregen die vrijdag hun rapport al en het was weer heel goed. Bijna zo goed als alles rond de 90% en een paar onderwerpen rond de 80%, daar zijn we meer dan fier op!

En zo komen we weer in het weekend terecht. We gingen met Ava naar Costco (groot warenhuis hier in de buurt) om daar te kijken wat het aanbod was aan brillen voor haar omdat ze daar ook altijd de beste prijzen hebben. Ze vond twee paar brillen die ze graag zag en besloot dat ze die wilde kopen. Als je 2 paar kocht, kreeg je $75 korting (ongeveer 50 euro). We hebben 2 paar besteld en die zullen volgende week klaar zijn, ze gaan ons dan bellen als we ze kunnen gaan ophalen. Het totaal voor 2 brillen met voorschrift lenzen was $289 in totaal (ongeveer 200 euro). Omdat Michael nog steeds een goede gezondheidsverzekering heeft via zijn werk, krijgt hij dat volledige bedrag terug betaald. Hij is gedekt voor elk gezinslid voor $350 (ongeveer 250 euro) per 2 jaar voor brillen/lenzen, dus dat kwam goed van pas. Hij stuurt de rekening die hij betaald heeft dan naar zijn verzekering en zij storten dan het geld dan terug. In de namiddag gingen we weer eens naar het hondenpark zodat Sadie en Scout konden spelen, want Lynn vertrekt de week erna op vakantie en dan zullen we Scout niet zien tot ze terug zijn. Wat hebben ze weer lekker gespeeld! Op de terugweg hadden we weer een mooie zonsondergang en als het donker werd zagen we nog wat mooie kerstlichtjes in onze buurt. Op zondag deden we het rustig aan en gingen we met de hondjes wandelen en zo was het weekend weer snel voorbij.

Sadie is weer thuis! 💗

Een mooie zonsondergang dichtbij ons thuis

Dezelfde zonsondergang vanuit de slaapkamer en ook de maan

Ava met een bril die ze graag zag

Nog een mooie zonsondergang tijdens het wandelen

Mooie Kerstverlichting bij de buren

Sadie blijkt gelukkig om thuis te zijn

Sadie en ik

Lynn was nog heel even langs geweest om een paar cadeautjes af te geven voor Kerst, iets voor ons en iets voor Sadie...wat lief! Ik had voor haar nog niets gekocht omdat ze op vakantie was, dus ik ga nog wel wat uitzoeken voor haar en voor Scout tegen dat ze weer naar huis komen. Ik wenste haar een mooie vakantie toe, zij en haar man gingen samen met een ander koppel een Hawaii cruise maken vanuit Californië. Heerlijk! Een paar dagen later kregen we bericht van Costco dat Ava haar brillen klaar waren, die zijn Michael en ik dan gaan ophalen zodat ze deze de laatste dag van school toch nog kon dragen. Ze was heel blij met haar brillen en vond het zo fijn dat ze alles beter kon zien. Ze had een fijne laatste dag van school gehad en nu heeft ze 2 weken vrij en moet ze pas weer op 8 januari terug naar school gaan. Ik had nog een lekkere koek gemaakt met een soort petit beurre koekjes en creme au beurre, altijd lekker rond Kerst. Op zaterdag was het een mooie dag en Michael ging wat ophalen in Port Moody, omdat we toch daar waren zijn we even gestopt bij Barnet Marine Park om daar een korte wandeling te maken met ons twee. Ava was thuis gebleven met de hondjes. Wat was het een mooie dag en de hondjes zouden hier eigenlijk wel veel plezier gehad hebben, we komen nog wel een keer terug met hen. Ik nam wat foto's en daarna gingen we weer naar huis.

Ik wilde graag toch nog ergens iets beleven met Kerstversiering en lichtjes, dus we besloten om die avond naar het Burnaby Village Museum te gaan. Dat is zo een 10 minuten rijden van hier en het is een gratis evenement met mooie Kerstversiering, een oud dorp wat tot leven komt. In 1 van de gebouwen is een oude apotheek, eentje waar ze ijzerbewerkingen, een oud schooltje en een gebouw waar je de Kerstman kon bezoeken en op bepaalde tijdstippen zingt er een koor Kerstliedjes. Er is ook een cafe/restaurant, een food truck en nog veel meer. We gingen net voordat het donker werd, want het was zaterdag en een droge dag...dus dan zou het best wel eens druk kunnen worden. We hadden nog net een parkeerplekje gevonden in de buurt van het museum bij het meer en moesten een stukje wandelen tot aan het museum. Er was al redelijk wat volk te zien en nu gingen we hier rustig wat rond slenteren om te wachten tot het donker genoeg was om te genieten van al die mooie verlichting en kerstversiering. Wat was het daar mooi met al die lichtjes, we hebben er heerlijk van genoten en liepen een paar rondjes in het dorpje en er rondom. We wilden best wel even gaan piepen bij de Kerstman, maar er was zo een lange wachtrij dat we dat maar niet gedaan hebben. We kwamen regelmatig de heerlijke geur van popcorn tegen en zijn dan even gestopt bij de food truck die popcorn en suikerspinnen verkocht (wel in doosjes). Ava wilde zo graag suikerspin en Michael kocht popcorn. Beiden waren heel lekker, alhoewel ik zelf alleen maar wat van de popcorn geproefd heb. We liepen hier nog een tijdje rond om van de lichtjes te genieten voor we weer naar huis gingen. Het was een gezellig avondje!

Op Kerstavond hebben we niet veel gedaan. Wat opgeruimd, ik had al wat gekookt voor de dag erna, een grote ham en 's avonds keken we nog een filmpje thuis onder ons drietjes. Op Kerstdag hebben we het rustig aan gedaan en de cadeautjes geopend na het ontbijt. Er stond niet veel onder de boom, we hadden voor Ava de boekenreeks van de Maze Runner gekocht omdat ze daar naar gevraagd had. Verder hadden we een mooi Labrador ornament gekregen van Lynn voor in de boom en een soort bal voor Sadie om mee te spelen. Michael en ik kopen niets meer voor elkaar, want we weten niet meer wat kopen. We gingen nog een paar keer met de hondjes wandelen en 's avonds hebben we lekker gegeten en weer een filmpje gekeken. Op de tweede Kerstdag is het hier koopjesdag en is alles wat met Kerst te maken heeft aan 50% korting alsook vele kleding, schoenen en andere zaken zijn dan op reclame. We gingen naar de lokale shopping en kochten bij Walmart wat lekkernijen die 50% korting hadden. Ava vond daar ook een doosje met lip balsem wat ze graag wou, het heette "lip smackers" en deze waren met verschillende Coca-Cola smaken (origineel, cherry en vanille). We liepen nog de sportwinkel binnen om te kijken voor een paar loopschoenen voor mij en wat had ik geluk dat er net een paar stond wat ik graag zag in mijn maat en ze waren ook super comfortabel. Deze waren afgeprijsd van $109 (een 75 euro) naar $65 (een 45 euro) en daar kreeg ik nog eens 50% korting op, dus het totaal was $32.50 (een 22 euro). Jammer dat er geen tweede paar meer ter beschikking was, want die had ik waarschijnlijk ook nog gekocht, haha! We liepen daarna nog even door de shopping en waren eigenlijk van plan om naar huis te gaan, maar ik wilde toch nog even "Reitmans" binnen gaan, een leuke kledingszaak waar ik voorheen regelmatig wel eens wat kocht. En daar vond ik een nieuwe jas aan 50% korting, normaal $99 (68 euro) en nu was dat $50 (ongeveer 34 euro). Ik was erg blij en nu kan ik weer even verder met schoenen en jassen! We zijn daarna naar huis gegaan en hebben het rustig aan gedaan de rest van de dag.

Sadie bij onze Kerstboom 

Wat genieten we toch weer van Sadie

Ava en haar nieuwe brillen

Ava en Sadie lekker gezellig samen op de vloer, haha

Mijn lekkere petit beurre koek met koffie creme au beurre

Bezoekje aan het mooie Barnet Marine Park bij Vancouver, BC, Canada

 "Heritage Christmas" van het Burnaby Village Museum bij Vancouver

Kerstfoto's van ons drietjes

Boxing Day koopjes bij Walmart 

Nieuwe schoenen voor mij

Mijn nieuwe jas

Lip balsem voor Ava

Een paar bijhorende videotjes

De dag erna had ik met Julie afgesproken, dat was weer een hele tijd geleden. Ik ging haar uithalen en we gingen naar "Forever Yours Lingerie", de lingeriewinkel in Langley want ik had een nieuwe BH nodig en wie weet zijn er ook wat op reclame, want het is de hele week "Boxing week" en niet enkel korting op Boxing Day (2de Kerstdag). Ik was rond 10u bij Julie en rond 10u20 waren bij de lingeriewinkel. Ze meten je hier ook altijd op als je wil zodat je de juiste BH draagt en ze helpen je ook eens je ze past met de lengte van de schouderbandjes. Dat opmeten vind ik altijd geweldig, want in het verleden droeg ik dikwijls de verkeerde maat BH en ging die omhoog kruipen op mijn rug, haha...geen fijn gevoel op het einde van de dag. Dus ik heb me opnieuw laten opmeten en ging daarna opzoek naar mijn maat. De dame in de winkel had er een paar voor mij gevonden om mee te beginnen. Er was heel wat op reclame, maar vele maten waren net te groot of net te klein. Ik had geluk om er toch nog 2 te vinden in mijn maat en elk ongeveer aan zo een 30-40% korting, daar was ik blij mee. Een degelijke BH kost hier tegenwoordig al vlug zo een $100 (een 68 euro). Tenzij je naar de Walmart gaat en daar eentje koopt van $25 (17 euro), maar daar vind ik niet vlug mijn maat en ze zijn zo snel versleten. De BH's die ik bij deze winkel koop zijn van goede kwaliteit en daar kan ik meestal wel enkele jaren mee verder, tenzij ze te klein of te groot worden. Julie had er ook een paar gevonden, dus we verlieten de winkel beiden met een paar nieuwe BH's.

We zouden hierna gaan lunchen en eerst hadden we gedacht om naar een Thais restaurant te gaan, daar zijn we voorheen nog al eens geweest en altijd lekker. Maar toen vertelde Julie dat er een "Olive Garden" in de buurt was, de enige nog in British Columbia en dat ze daar altijd een goede lunch deal hebben met soep, brood en salade. Ik ben niet altijd een grote fan van salades in restaurants, maar Julie vertelde mij dat deze salade heel lekker was. Dus we besloten om naar Olive Garden te gaan, ik keek daar op het menu en daar stond van alles lekkers op. Maar op aanraden van Julie nam ik ook de lunch special van soep, salade en knoflookbroodjes. Dit was $14.99 (ongeveer 10 euro) per persoon en je krijgt dan ongelimiteerd soep, salade en broodjes. Je kan uit 4 verschillende soepen kiezen. Wij namen de romige kipgnocchisoep, als we meer soep wilden konden we een ander soep kiezen...maar deze soep was zo lekker dat ik nog een tweede bord nam van hetzelfde. De salade was inderdaad heel lekker en zou het zo opnieuw bestellen, de soep was heerlijk en de lookbroodjes waren ook heel lekker. We hebben heerlijk bijgekletst, fijn gewinkeld en lekker geluncht! Het was een gezellig dagje.

De rest van die week hebben we niet veel meer gedaan. Op donderdag ging Ava zwemmen met haar vriendinnetje, Michael ging met hun mee en zat daar dan op een bankje bij het zwembad terwijl de meisjes zich amuseerden. Ze hebben zeker een dikke uren gezwommen en hadden er van genoten. Ik had thuis nog wat gepoetst en opgeruimd en als Michael en Ava thuiskwamen hadden ze McDonald's uitgehaald voor hen, dat smaakte voor Ava super na het zwemmen. Ik had thuis genoeg lunch voor mij, dus ik wou geen McDonalds deze keer. We zijn nog wat gaan wandelen en de versierde huizen en lichtjes zijn nog volop van de partij. In het weekend hebben we niet veel gedaan, zelfs niet met oud op nieuw. We hadden pizza besteld (Domino's) en hebben een film gekeken 's avonds, maar daarna waren we toch eigenlijk moe. En omdat wij geen nachtraven zijn, lagen we rond 23u al in ons bed, haha. Ik was nog wel half wakker rond middernacht toen ik hier en daar wat vuurwerk hoorde ontploffen. Gelukkig hebben de hondjes daar geen last van. En zo kom ik weer aan het einde van dit blogje alsook aan het einde van dit jaar! Nog een heel Gelukkig Nieuwjaar toegewenst aan iedereen en dat het een schitterend jaar mag zijn met een goede gezondheid, veel geluk en liefde!

Lekkere lunch bij Olive Garden in Langley

Sadie met haar lieve snoet! 

Nog wat Kerstverlichting in onze buurt

Gelukkig Nieuwjaar aan jullie allemaal! 

Foto's zijn Copyright by Ann Badjura tenzij anders aangegeven! Je kan me contacteren via email als je mijn foto's wil gebruiken.  DANK BIJ VOORBAAT!