Onze avonturen van augustus 2026!
~Je kan op de foto's klikken om een grotere versie te zien!
Het mooie Sandcut Beach op Vancouver Island
Ik krijg soms berichtjes in de "comments" onder mijn blog posts met vragen erin. Dikwijls zijn deze anoniem waardoor ik die persoon niet kan contacteren of een reactie naar hun kan sturen. Dus als je enige vragen hebt, laat je naam of email adres achter. Doe je dat liever niet, dan neem even contact op met mij via de "CONTACT" knop boven op de pagina. DANK BIJ VOORBAAT!
We zijn nu alweer enkele dagen terug van onze trip en hebben wat wasjes gedraaid en enkele dingen weer opgeruimd tot onze volgende trip. Ik heb niet stilgezeten en ben verder gaan rondneuzen voor een tripje voor deze maand om nog ergens naartoe te gaan. Omdat er in het binnenland van onze provincie (British Columbia) zoveel bosbranden zijn, hebben we besloten om richting Vancouver Island te gaan en met name naar de omgeving van Sooke. Hopelijk blijft het daar bosbrand vrij! Ik heb daar een hele mooie Airbnb gevonden die we gereserveerd hebben. We willen dan graag de omgeving van Sooke gaan verkennen, alsook het kustgebied tussen Sooke en Port Renfrew. We reizen er naartoe met de camper, want het is toch heel handig om je huisje mee te hebben, vooral met de 2 honden die ook meegaan, zo is er meer ruimte. En natuurlijk is het ook handig als we een dagtrip maken, zo hebben we onze koelkast bij, een fornuis en een tafel met zitplaatsen voor als we onderweg wat willen drinken of een maaltijd willen klaarmaken. En daarbovenop kost het ook niet meer voor de ferry overtochten omdat ons campertje niet zo groot is. Als deze wat groter was, dan zou het een stuk meer kosten om de overtocht te maken. Ik heb alvast de overtochten met de ferries gereserveerd, zo kunnen we met zekerheid mee op het uur dat wij willen gaan en terugkomen want ik hoorde vanmorgen (een maandag) dat er lange wachttijden waren bij de ferries en dat de volgende ferry met plaats voor voertuigen pas om 21u vanavond is!! Dan is het wel belangrijk dat je gaat reserveren tenzij je graag de hele dag in de wachtrij staat, maar dat doen wij liever niet.
Het was ondertussen ook wat aangenamer weer met niet zo'n warme (30 graden) temperaturen en het was heerlijk met zon en zo'n 22-23 graden. Ik ben dan gaan bakken en had weer een grote lading chocolate chip cookies gemaakt. Ik had zo'n 40 koekjes in totaal en daar doe ik er een heel deel van in de vriezer zodat we daar nog een hele tijd van kunnen genieten. Ook handig om een doosje mee op vakantie te nemen. We hadden ook nog wat hele mooie zonsondergangen, daar geniet ik ook altijd van en toch fijn dat ik er van thuis uit wat foto's van kan maken. We waren ook nog gaan winkelen, want ik had niet meer veel vlees en groenten in huis. We hebben zalm, gehakt en kip gekocht en verder een deel groenten en ook een varkensgebraad. De zalm had ik in de oven gebakken, een paar dagen later had ik het varkensgebraad met kruiden in de slow cooker (crock-pot) gekookt. Dat kan dan een hele dag pruttelen op een laag vuurtje zodat het vlees lekker uit elkaar valt. Ik trek het vlees dan uit elkaar in kleine reepjes/stukjes en meng het met een lekkere barbecue saus en zo heb je pulled pork, lekker op een broodje of als vlees bij een maaltijd. Ik had daarna ook een grote portie spaghetti saus gemaakt en die gaat in porties de vriezer in, zo hebben we dan af en toe een snelle maaltijd klaar. De rook van de bosbranden in onze provincie alsook Amerika is weer deze kant uit geblazen en het was vrij rokerig. Dat maakte voor een mooie rode zon in de avond en interessante wolken met periodes. Daar heb ik natuurlijk ook wat foto's van genomen, zeker toen we 1 avond een hele rode zon hadden. Zo mooi, maar triestig omdat het door rook is van bosbranden.
In het weekend zijn we naar het hondenpark geweest zoals gewoonlijk zodat Sadie met haar honden vriendjes kan spelen. Zaterdag als we 's avonds met Sadie en Tiny gingen wandelen, merkten we dat Sadie nogal van de trage kant was en stopte nu en dan want ze wilde niet verder. Ze mankte ook wat en zat aan haar linker voorpoot te frutselen. Dat zijn we van haar niet gewoon, dan zijn we maar omgekeerd en naar huis gegaan met een mankende hond. Ik heb thuis eens goed naar haar poot gekeken, maar ik kon niets zien. We dachten dat ze misschien in iets scherp getrapt had of dergelijke, maar niets te zien. We dachten dat een goede nachtrust misschien wel zou helpen en dat het beter zou zijn in de ochtend. Als ik Sadie 's morgens uitliet, mankte ze nog een stuk erger dan gisteren. Wat nu? Wij vertrekken morgen op vakantie!! Onze dierenarts is gesloten op zondag en maandag, dus ik had er 1 gebeld in onze buurt en die waren open en we konden daar gelukkig om 12u 's middags terecht. Wat een geluk! De dierenarts wist ook niet direct wat er mis was, maar ze had het niet graag dat ze aan haar poot kwamen. De dierenarts denkt dat het een "soft tissue injury" is, dus ergens een spier of pees gerokken. Hij heeft haar een spuit gegeven voor de pijn en we kregen ook vloeibare pijnmedicatie mee voor 7 dagen. Als het na enkele dagen niet beter is, dan raden ze ons aan om na onze vakantie terug te gaan om een röntgenfoto laten maken om te zien of het iets met de beenderen is in haar poot. We waren blij dat we voorlopig geholpen waren, nu zullen we het tijdens onze vakantie wel wat rustiger aan moeten doen en gaan we mogelijk niet de langere en moeilijkere wandelingen doen (zeker niet op de eerste paar dagen). Tegen de avond was ze al heel wat beter aan het lopen en mankte ze niet erg meer. Hopelijk blijft het zo verder verbeteren.
Het was ondertussen ook wat aangenamer weer met niet zo'n warme (30 graden) temperaturen en het was heerlijk met zon en zo'n 22-23 graden. Ik ben dan gaan bakken en had weer een grote lading chocolate chip cookies gemaakt. Ik had zo'n 40 koekjes in totaal en daar doe ik er een heel deel van in de vriezer zodat we daar nog een hele tijd van kunnen genieten. Ook handig om een doosje mee op vakantie te nemen. We hadden ook nog wat hele mooie zonsondergangen, daar geniet ik ook altijd van en toch fijn dat ik er van thuis uit wat foto's van kan maken. We waren ook nog gaan winkelen, want ik had niet meer veel vlees en groenten in huis. We hebben zalm, gehakt en kip gekocht en verder een deel groenten en ook een varkensgebraad. De zalm had ik in de oven gebakken, een paar dagen later had ik het varkensgebraad met kruiden in de slow cooker (crock-pot) gekookt. Dat kan dan een hele dag pruttelen op een laag vuurtje zodat het vlees lekker uit elkaar valt. Ik trek het vlees dan uit elkaar in kleine reepjes/stukjes en meng het met een lekkere barbecue saus en zo heb je pulled pork, lekker op een broodje of als vlees bij een maaltijd. Ik had daarna ook een grote portie spaghetti saus gemaakt en die gaat in porties de vriezer in, zo hebben we dan af en toe een snelle maaltijd klaar. De rook van de bosbranden in onze provincie alsook Amerika is weer deze kant uit geblazen en het was vrij rokerig. Dat maakte voor een mooie rode zon in de avond en interessante wolken met periodes. Daar heb ik natuurlijk ook wat foto's van genomen, zeker toen we 1 avond een hele rode zon hadden. Zo mooi, maar triestig omdat het door rook is van bosbranden.
In het weekend zijn we naar het hondenpark geweest zoals gewoonlijk zodat Sadie met haar honden vriendjes kan spelen. Zaterdag als we 's avonds met Sadie en Tiny gingen wandelen, merkten we dat Sadie nogal van de trage kant was en stopte nu en dan want ze wilde niet verder. Ze mankte ook wat en zat aan haar linker voorpoot te frutselen. Dat zijn we van haar niet gewoon, dan zijn we maar omgekeerd en naar huis gegaan met een mankende hond. Ik heb thuis eens goed naar haar poot gekeken, maar ik kon niets zien. We dachten dat ze misschien in iets scherp getrapt had of dergelijke, maar niets te zien. We dachten dat een goede nachtrust misschien wel zou helpen en dat het beter zou zijn in de ochtend. Als ik Sadie 's morgens uitliet, mankte ze nog een stuk erger dan gisteren. Wat nu? Wij vertrekken morgen op vakantie!! Onze dierenarts is gesloten op zondag en maandag, dus ik had er 1 gebeld in onze buurt en die waren open en we konden daar gelukkig om 12u 's middags terecht. Wat een geluk! De dierenarts wist ook niet direct wat er mis was, maar ze had het niet graag dat ze aan haar poot kwamen. De dierenarts denkt dat het een "soft tissue injury" is, dus ergens een spier of pees gerokken. Hij heeft haar een spuit gegeven voor de pijn en we kregen ook vloeibare pijnmedicatie mee voor 7 dagen. Als het na enkele dagen niet beter is, dan raden ze ons aan om na onze vakantie terug te gaan om een röntgenfoto laten maken om te zien of het iets met de beenderen is in haar poot. We waren blij dat we voorlopig geholpen waren, nu zullen we het tijdens onze vakantie wel wat rustiger aan moeten doen en gaan we mogelijk niet de langere en moeilijkere wandelingen doen (zeker niet op de eerste paar dagen). Tegen de avond was ze al heel wat beter aan het lopen en mankte ze niet erg meer. Hopelijk blijft het zo verder verbeteren.
Een mooie zonsondergang van bij ons thuis
Waterige of rode zon door de rook van bosbranden
Mijn lekkere chocolate chip koekjes
Weer een mooie zonsondergang
En nog een mooie zonsondergang
De spaghetti saus is klaar
Mooie zonnestralen achter de wolken
Een hele rode zon door de rook van de bosbranden
Mooie zon en wolken
Een paar bijhorende videotjes
De dag is aangebroken dat wij weer een klein tripje gaan maken. Als ik op en aangekleed was en de honden uitliet, was ik heel blij dat Sadie niet meer mankte en precies geen last meer had van haar poot. Wat een geluk. We zullen haar de pijn medicatie voor enkele dagen geven en hopelijk zal ze dan weer helemaal opknappen zodat ze geen röntgenfoto's moeten gemaakt worden. We gaan het in ieder geval een beetje rustig houden de eerste paar dagen. Ons tripje gaat deze keer naar Vancouver Island waar we de omgeving van Sooke willen verkennen. We stonden rond 7u op, want we hadden nog een deel last minute dingen in te pakken. Rond 8u30 zijn we vertrokken naar de ferry terminal in Tsawwassen waar we om 10u de ferry hadden gereserveerd. Vandaag stond aangegeven dat de volgende ferry met plaats voor voertuigen pas om 15u was en dat was als wij aankwamen rond 9u-9u15 in de ochtend. Dus we zijn blij dat we de overtocht op voorhand hebben vastgelegd. We reden langs het ticket hokje en gaven onze reserveringscode. Ze gaf ons een ticket en we moesten baan 33 volgen om in te gaan staan. Rond 9u40 riepen ze bij de ferry terminal af dat iedereen weer naar hun voertuig moest gaan want ze gingen de ferry beginnen te laden. Eens op de ferry geparkeerd moet je je voertuig uit en naar het passagiersdek. Dit is voor de veiligheid en in geval van een noodsituatie. We volgden de trappen waar je met honden op mag naar het buitendek speciaal voor honden en zochten daar een plaatsje uit de wind op een bankje om te zitten. Het was redelijk mistig en daardoor ging de (mist) hoorn van de ferry regelmatig af. Na ongeveer een half uurtje was het opgeklaard en hadden we weer zichten en blauwe lucht. We kwamen ook een andere ferry tegen en dan gaat de hoorn ook nog een keertje af en de passagiers op het dek van de andere ferry wuiven naar ons en wij naar hen. Na anderhalf uur waren we in Sidney aangekomen, dat is de ferry terminal op Vancouver Island die ongeveer een half uurtje rijden is van Victoria.
We reden niet ver van Mount Douglas Park af en daar moet een mooi uitzicht zijn dat wat hogerop gelegen is zodat je de zee, de Gulf Islands en dergelijke kan zien. We gingen tot boven rijden vanwaar je dan een korte trail (paar minuten wandelen) omhoog moet voor het uitzicht. Toen we naar boven reden, kwamen we bij een parking uit en daar parkeren we. Het zag er niet direct uit dat we hier al bijna bij de top van Mount Douglas waren toen ik zag dat er nog een stuk weg was afgesloten. Deze weg gaat dus helemaal naar boven en was nu afgesloten voor voertuigen wegens constructies omdat daar boven een telecommunicatie toren vervangen werd of zoiets toch. Je kan wel te voet naar boven gaan, maar dat was nog 2km omhoog heen en 2km terug, dat durfden we niet te doen met Sadie en haar manke poot want die moet eigenlijk een beetje rusten in plaats van langere wandelingen te maken. Jammer en ik begrijp niet goed waarom ze dit nu tijdens de drukkere zomermaanden afsluiten. Achja, we zijn dan maar omgekeerd en verder gegaan richting onze Airbnb, we zien dan wel wat we onderweg nog tegenkomen. Maar eerst gingen we op zoek naar een plaats om te lunchen want het was ondertussen alweer bijna 13u. Na de lunch gingen we verder richting onze Airbnb, we zouden ook voorbij Fort Rodd Hill National Historic Site rijden waar we eigenlijk hadden willen stoppen (sinds het deze zomer ook gratis te bezoeken is), maar na wat opzoekwerk tijdens de lunch las ik dat honden daar niet toegestaan zijn, zowel niet in de gebouwen (logisch) alsook niet op het grond gebied er omheen...dus we hebben dit dan ook overgeslagen.
Iets verderop kwamen we bij Colwood Waterfront en Esquimalt Lagoon Migratory Bird Sanctuary waar we gestopt zijn en een stukje gewandeld hebben. Mooie plek met mooie zichten en vanaf deze plek kon je de lichttoren van Fort Rodd Hill ook zien, dus dat was een bonus. Aan de andere kant van de weg was het bird sanctuary waar vele vogels te zien waren, ook heel mooi. Hier hebben we nog even rond gedwaald voordat we richting onze verblijfplaats gingen. We waren rond 15u30 daar en hadden enkele dagen geleden via Airbnb een bericht van de eigenaars gekregen met een code om binnen te kunnen. We kregen deze morgen ook nog een uitgebreide email van de eigenaars met instructies in verband met airconditioning/verwarming, de hot tub, parking, wifi enzovoort. Het is een mooie gelijkvloerse benedenverdieping van een huis met 1 slaapkamer (king bed), badkamer, moderne keuken, woonkamer en eetkamer. In de woonkamer is een sofabed voor Ava met extra matras en bedlinnen. Er is een mooie tuin die volledig omheind is met een terrasje alsook een hot tub (bubbelbad). We hadden broodjes voor vanavond want ik had genoeg beleg om broodjes gezond te maken, dat had goed gesmaakt! Na het avondeten zijn we er nog even op uit gegaan en besloten om naar Whiffin Spit Park te gaan, wat hier maar een 10 minuten vandaan is. Whiffin Spit Park is een soort lang en smal schiereiland dat vlak is met een wandelroute van 2.7 km tot aan het einde. Een mooie plek om te wandelen langs de zee met mooie zichten, vele vogels en een grote kans om zeehonden te zien. We hebben hier een stukje gewandeld met de honden en we genoten van de mooie zichten. Als we terug bij onze verblijfplaats waren, gingen Ava en Michael nog even in de hot tub zitten. Daarna hebben we het rustig aan gedaan en later op de avond was het tijd voor een douche voordat we gingen slapen. We hebben mooi dagje gehad vandaag.
We reden niet ver van Mount Douglas Park af en daar moet een mooi uitzicht zijn dat wat hogerop gelegen is zodat je de zee, de Gulf Islands en dergelijke kan zien. We gingen tot boven rijden vanwaar je dan een korte trail (paar minuten wandelen) omhoog moet voor het uitzicht. Toen we naar boven reden, kwamen we bij een parking uit en daar parkeren we. Het zag er niet direct uit dat we hier al bijna bij de top van Mount Douglas waren toen ik zag dat er nog een stuk weg was afgesloten. Deze weg gaat dus helemaal naar boven en was nu afgesloten voor voertuigen wegens constructies omdat daar boven een telecommunicatie toren vervangen werd of zoiets toch. Je kan wel te voet naar boven gaan, maar dat was nog 2km omhoog heen en 2km terug, dat durfden we niet te doen met Sadie en haar manke poot want die moet eigenlijk een beetje rusten in plaats van langere wandelingen te maken. Jammer en ik begrijp niet goed waarom ze dit nu tijdens de drukkere zomermaanden afsluiten. Achja, we zijn dan maar omgekeerd en verder gegaan richting onze Airbnb, we zien dan wel wat we onderweg nog tegenkomen. Maar eerst gingen we op zoek naar een plaats om te lunchen want het was ondertussen alweer bijna 13u. Na de lunch gingen we verder richting onze Airbnb, we zouden ook voorbij Fort Rodd Hill National Historic Site rijden waar we eigenlijk hadden willen stoppen (sinds het deze zomer ook gratis te bezoeken is), maar na wat opzoekwerk tijdens de lunch las ik dat honden daar niet toegestaan zijn, zowel niet in de gebouwen (logisch) alsook niet op het grond gebied er omheen...dus we hebben dit dan ook overgeslagen.
Iets verderop kwamen we bij Colwood Waterfront en Esquimalt Lagoon Migratory Bird Sanctuary waar we gestopt zijn en een stukje gewandeld hebben. Mooie plek met mooie zichten en vanaf deze plek kon je de lichttoren van Fort Rodd Hill ook zien, dus dat was een bonus. Aan de andere kant van de weg was het bird sanctuary waar vele vogels te zien waren, ook heel mooi. Hier hebben we nog even rond gedwaald voordat we richting onze verblijfplaats gingen. We waren rond 15u30 daar en hadden enkele dagen geleden via Airbnb een bericht van de eigenaars gekregen met een code om binnen te kunnen. We kregen deze morgen ook nog een uitgebreide email van de eigenaars met instructies in verband met airconditioning/verwarming, de hot tub, parking, wifi enzovoort. Het is een mooie gelijkvloerse benedenverdieping van een huis met 1 slaapkamer (king bed), badkamer, moderne keuken, woonkamer en eetkamer. In de woonkamer is een sofabed voor Ava met extra matras en bedlinnen. Er is een mooie tuin die volledig omheind is met een terrasje alsook een hot tub (bubbelbad). We hadden broodjes voor vanavond want ik had genoeg beleg om broodjes gezond te maken, dat had goed gesmaakt! Na het avondeten zijn we er nog even op uit gegaan en besloten om naar Whiffin Spit Park te gaan, wat hier maar een 10 minuten vandaan is. Whiffin Spit Park is een soort lang en smal schiereiland dat vlak is met een wandelroute van 2.7 km tot aan het einde. Een mooie plek om te wandelen langs de zee met mooie zichten, vele vogels en een grote kans om zeehonden te zien. We hebben hier een stukje gewandeld met de honden en we genoten van de mooie zichten. Als we terug bij onze verblijfplaats waren, gingen Ava en Michael nog even in de hot tub zitten. Daarna hebben we het rustig aan gedaan en later op de avond was het tijd voor een douche voordat we gingen slapen. We hebben mooi dagje gehad vandaag.
Een mistige ochtend bij de Tsawwassen Ferry Terminal bij Vancouver
Het "Pet Area" op de ferry voor honden
Zichten vanop de ferry
Een selfie na het lunchen
Fisgard Lighthouse vanaf Colwood Waterfront
Esquimalt Lagoon in Colwood op Vancouver Island
Onze Airbnb, Ava is het al direct de wifi aan het testen
Het mooie Whiffin Spit Park in Sooke
De hot tub bij ons Airbnb
Een paar bijhorende videotjes
Ik ben om 7u opgestaan om de honden uit te laten, daarna ben ik toch nog even terug naar bed gegaan want man en dochter sliepen nog. We zijn uiteindelijk rond 8u00-8u30 opgestaan en ontbijt gegeten. Hierna hebben we even bekeken wat we vandaag graag zouden willen doen, we hadden gedacht om naar Port Renfrew te gaan en Botanical Beach te bezoeken omdat vandaag de enige dag is met redelijk laagtij, maar eigenlijk net niet laag genoeg. Botanical Beach is een 3.5km en nog wat wandelen en we willen het toch nog wat rustig houden met Sadie, ookal mankt ze helemaal niet meer. Ik heb dan wat wandelingen opgezocht die niet te lang zijn en ook niet te ver rijden. We besloten om eerst naar Jordan River Regional Park te gaan en daarna zien we wel. Het is een goed half uurtje rijden en als we daar aankwamen was er bijna niemand op de parking. Het was redelijk mistig, maar dat maakte wel voor mooie zichten. We liepen daar een stukje langs het water en zagen ook dat er een camping was direct aan het water. Het is wel een camping zonder voorzieningen en zelf registratie. Dus je moet een papiertje invullen en $25 CAD cash in een envelop doen met dat papiertje om er te kunnen staan. Er stonden op dat moment maar een paar campers en als we vertrokken waren er nog een paar bij gekomen. Zeker een plek die ik ga onthouden voor de toekomst als we nog eens terugkomen en dan wel ons campertje gaan gebruiken om te overnachten. China Beach was niet ver van hier, nog geen 10 minuten rijden en het moet blijkbaar een mooi strand zijn. Het was vrij druk op de parkeerplaats, maar er waren gelukkig nog een paar plekjes vrij. De trail naar het strand is zo'n 700-800m, dus niet al te ver met Sadie. Het was een mooie trail door het bos wat natuurlijk naar beneden ging, dus terugkomen is omhoog.
Wat was dit een mooi strand! Prachtige zichten, bijna niemand te zien en een vrij groot zandstrand. We hebben een stuk langs het strand gewandeld, Sadie deed het goed. Ava genoot van wat rotsen waar ze graag op ging zitten. Na een tijd hier te genieten van de zichten en wandelen op het strand gingen we stilletjes terug naar de parkeerplaats. Het was inderdaad een stukje klimmen om terug naar de parkeerplaats te wandelen, maar het viel goed mee zo tussen de bomen en het was niet te warm (22 graden). Hierna hebben we besloten om niet verder de kust richting Port Renfrew te rijden, maar terug richting Sooke waar we dan nog 1 stop plaats zouden doen en we dachten dat Sandcut Beach wel mooi zou zijn. Sandcut Beach is een onderdeel van Jordan River Regional Park met een korte wandeling (400m) naar het strand. Het is een zand- en kiezelstrand met een waterval die zich in tweeën splitst terwijl het water over de zandstenen klif naar beneden valt. Tijdens de warmere zomermaanden kan het mogelijk zijn dat er niet veel water over de klif valt, dus we gaan het zien. In de zomer kun je ook bovenlangs de watervallen lopen en de drooggevallen rivierbedding verkennen (dit laatste hebben we niet gedaan). De parking was maar klein, maar gelukkig vonden we nog een plaatsje. De trail ging hier ook door het bos en dichter bij het strand waren er veel trappen naar beneden, die zullen we ook weer terug omhoog moeten doen. Het was maar een 500m tot aan het strand, dus dat viel goed mee. Het was meer een keienstrand, maar dichterbij het water was er zand en was het gemakkelijker wandelen.
We moesten nog een stukje langs het strand wandelen om die zandstenen klif te vinden met de waterval, maar daar kwamen we al vlug bij uit. Wat was dit mooi, ookal was het maar een miezelig klein watervalletje. Er was nog een tweede groter watervalletje en dat was ook heel mooi. Wat dit zo speciaal maakt was die mooie zandstenen klif/muur, echt heel mooi om te zien en het was hier gelukkig ook niet druk en konden we wat foto's/video's maken zonder bijna enige andere toeristen erbij. Sadie deed het nog steeds goed, wat ben ik blij dat ze weinig last heeft van haar poot. Na een tijdje hier te genieten zijn we stilletjes terug gewandeld naar de parking en ja het was goed klimmen met al die trappen, maar gelukkig liepen we hier ook weer in een koel bos en was het goed te doen. Eens bij de parking hadden we eigenlijk wel genoeg voor vandaag en zijn we terug naar Sooke gereden, het was ondertussen bijna 17u en we hadden honger. We hadden 's middags maar een snack gegeten, dus tijd om onze buikjes te vullen. We zijn wat lekkers gaan uithalen en hebben het in ons verblijf verorberd, dat had gesmaakt na zo'n hele dag buiten lucht en strand wandelen. We hebben een heerlijk dagje gehad en nu is het tijd om het wat rustig aan doen vanavond en kijken wat we morgen nog graag willen doen.
Wat was dit een mooi strand! Prachtige zichten, bijna niemand te zien en een vrij groot zandstrand. We hebben een stuk langs het strand gewandeld, Sadie deed het goed. Ava genoot van wat rotsen waar ze graag op ging zitten. Na een tijd hier te genieten van de zichten en wandelen op het strand gingen we stilletjes terug naar de parkeerplaats. Het was inderdaad een stukje klimmen om terug naar de parkeerplaats te wandelen, maar het viel goed mee zo tussen de bomen en het was niet te warm (22 graden). Hierna hebben we besloten om niet verder de kust richting Port Renfrew te rijden, maar terug richting Sooke waar we dan nog 1 stop plaats zouden doen en we dachten dat Sandcut Beach wel mooi zou zijn. Sandcut Beach is een onderdeel van Jordan River Regional Park met een korte wandeling (400m) naar het strand. Het is een zand- en kiezelstrand met een waterval die zich in tweeën splitst terwijl het water over de zandstenen klif naar beneden valt. Tijdens de warmere zomermaanden kan het mogelijk zijn dat er niet veel water over de klif valt, dus we gaan het zien. In de zomer kun je ook bovenlangs de watervallen lopen en de drooggevallen rivierbedding verkennen (dit laatste hebben we niet gedaan). De parking was maar klein, maar gelukkig vonden we nog een plaatsje. De trail ging hier ook door het bos en dichter bij het strand waren er veel trappen naar beneden, die zullen we ook weer terug omhoog moeten doen. Het was maar een 500m tot aan het strand, dus dat viel goed mee. Het was meer een keienstrand, maar dichterbij het water was er zand en was het gemakkelijker wandelen.
We moesten nog een stukje langs het strand wandelen om die zandstenen klif te vinden met de waterval, maar daar kwamen we al vlug bij uit. Wat was dit mooi, ookal was het maar een miezelig klein watervalletje. Er was nog een tweede groter watervalletje en dat was ook heel mooi. Wat dit zo speciaal maakt was die mooie zandstenen klif/muur, echt heel mooi om te zien en het was hier gelukkig ook niet druk en konden we wat foto's/video's maken zonder bijna enige andere toeristen erbij. Sadie deed het nog steeds goed, wat ben ik blij dat ze weinig last heeft van haar poot. Na een tijdje hier te genieten zijn we stilletjes terug gewandeld naar de parking en ja het was goed klimmen met al die trappen, maar gelukkig liepen we hier ook weer in een koel bos en was het goed te doen. Eens bij de parking hadden we eigenlijk wel genoeg voor vandaag en zijn we terug naar Sooke gereden, het was ondertussen bijna 17u en we hadden honger. We hadden 's middags maar een snack gegeten, dus tijd om onze buikjes te vullen. We zijn wat lekkers gaan uithalen en hebben het in ons verblijf verorberd, dat had gesmaakt na zo'n hele dag buiten lucht en strand wandelen. We hebben een heerlijk dagje gehad en nu is het tijd om het wat rustig aan doen vanavond en kijken wat we morgen nog graag willen doen.
Jordan River Regional Park langs de kust tussen Sooke en Port Renfrew
De kampeer plaatsen bij Jordan River Regional Park
Hoe te registreren voor de camping
Nog wat zichten vanuit Jordan River Regional Park
China Beach Trail langs de kust tussen Sooke en Port Renfrew
Het prachtige strand van China Beach
Het info bord bij Sandcut Beach
Sandcut Beach Trail langs de kust tussen Sooke en Port Renfrew
Mooie zichten vanaf Sandcut Beach
De zandstenen kliffen met waterval bij Sandcut Beach
De trail terug naar de parking
Een paar bijhorende videotjes
We sliepen vandaag tot 8u ongeveer en zijn daarna opgestaan. Het was weer mistig vanmorgen, maar dat trok vandaag vrij snel op. Na het ontbijt gingen we naar Sooke Potholes Regional Park wat maar 10-15 minuten rijden is van onze verblijfplaats. We vertrokken rond 10u30 en reden eerst naar de verste parking en dat was parking lot 3. Er zijn daar 3 verschillende parkings, parking lot 1, 2 en 3. Parking lot 1 geeft toegang tot de rivier met minder diep water, rustige stroomversnellingen en kleinere rotspoelen die ideaal zijn voor gezinnen met jongere kinderen om te zwemmen, spelen en te genieten. Er is ook een korte wandeling met een steile trap en een houten uitkijkplatform dat uitkijkt over de indrukwekkende, diepe rotskloven. Bij Parking lot 2 is een rivier pad dat leidt naar nabijgelegen schilderachtige rivierbochten en kleine rotsachtige strandjes. Parking Lot 3 wordt algemeen beschouwd als het beste gebied voor de belangrijkste geologische 'potholes' – diepe, gladde, komvormige rotspoelen gevuld met helder, koel water. Korte wandelingen leiden naar plekken als Hideaway Beach, Ripple Rock Beach en Skipping Rock Beach, compleet met picknickplaatsen. Hier zijn wij dus gestopt, we parkeerden er voor 2 uur en dat was $2 CAD. Het kost $5 CAD voor de hele dag. We liepen zo'n 15 minuten naar het viewpoint en volgden het trail dat ons tot bij de rivier en de rotsen bracht. Mooi om te zien, maar spectaculair vonden we het niet. Na een tijdje wandelden we terug en gingen we verder naar parking lot 2, hier volgden we het Riverside Trail liepen. Hier hadden we zicht op de rivier en rotsen, mooi om te zien maar na een tijdje zijn we weer verder gegaan want we wilden graag nog naar parking lot 1 voordat onze tijd op was. We gingen naar parking lot 1 en daar was een korte wandeling tot aan de rivier. Hier was het heel mooi en daar kon je zo bij de rivier die niet diep was, er zijn daar rotsen en ook een mooi zicht over een stukje canyon. Eigenlijk vonden we dit gedeelte het mooiste van het park, omdat het tijd was om te vertrekken hebben we het Potholes viewpoint overgeslagen (dat was nog 10-15 minuten enkele weg). We vonden dit park wel mooi, maar ik denk eerder dat het meer iets is voor de lokale bevolking die hier een hele dag lekker komen afkoelen bij de rivier en dergelijke. Voor toeristen die op zoek zijn naar zichtpunten is het wat minder, vonden wij. Lynn Canyon Park en Lynn Headwaters Regional Park in North Vancouver bij ons thuis in de buurt vinden wij persoonlijk mooier dan dit. Iedereen houdt natuurlijk van andere dingen en ik zou mijn tijd aan andere mooie plekken besteden in deze omgeving, maar dat is mijn mening natuurlijk.
We zijn terug naar onze verblijfplaats gereden en hebben daar lunch gegeten want ik had nog broodjes en genoeg beleg voor broodjes gezond. Dat heeft enorm goed gesmaakt. Nadat we een tijdje rondgehangen hebben, besloten we nog om ergens anders heen te gaan. Ava wilde graag een boek lezen en vroeg of ze in het verblijf mocht blijven. Geen probleem voor ons en zo konden we Sadie en Tiny ook bij haar laten want we wilden Sadie niet teveel belasten met wandelen. We kunnen vanavond nog een stukje gaan wandelen met de honden in de buurt van ons verblijf. We gingen naar East Sooke Regional Park en dan specifiek Aylard Farm, daar moet een mooi strandje zijn met rotsen en je kan vandaar nog een stukje verder wandelen naar Creyke Point wat een mooi zicht heeft over het water. Het was een 20 minuten rijden van ons verblijf en eens als we daar aankwamen merkten we dat het niet druk was op de parking. Het trail naar het strand was maar een 350m en het was een gemakkelijk vlak kiezelpad door velden heen. Toen we bij het strandje uitkwamen was ik verbaasd hoe mooi dat was en het was niet druk. Prachtige zichten met een wit strand, het leek wel op de tropen maar dan zonder palmbomen. Jammer van het vele zeewier vooraan in het water, maar verder is het een prachtig mooie plek! We liepen daar nog een stukje over de rotsen voor nog wat mooie zichten voordat we verder gingen naar het trail van Creyke Point, wat ongeveer een kilometer is.
Dit was meer een bospad met vele boomstronken met wat zichten op een ruige kust met rotsen dat eindigde aan een grote rots waar je naar boven kon klimmen. Nu was het niet echt klimmen, maar wel voorzichtig zijn en over het rotsen trail omhoog. Ik dacht eerst niet dat het mij zou lukken, ik ben altijd zo bang om te vallen of mijn voet om te klinken. Michael ging naar boven en ik bleef even wachten om te zien hoe het ging voor hem. Terwijl Michael naar boven liep, kwamen er wat mensen aangewandeld en daar was een dame bij die een stuk ouder was als ik en die ging eerst ook niet, maar even later ging ze toch omhoog en bleek er niet teveel moeite mee te hebben. Als die dame het kan doen, dan kan ik het ook! Dus, ik ging zelf ook omhoog en deed het op mijn gemak zodat ik goed kon zien waar ik mijn voeten ging plaatsen. Het ging eigenlijk vrij vlot en eens boven had je echt een schitterend zicht! Dit park was echt de moeite en deze twee kortere wandelingen waren prachtig. We hebben hier even genoten samen met een paar andere mensen, maar druk was het niet. We waren met een 5/6 personen daarboven, dus goed te doen. Na een tijdje gingen we weer terug naar beneden, ik was natuurlijk weer heel voorzichtig en het ging prima. Ava zal het jammer vinden dat ze niet meegekomen is, want zij vindt dat soort geklauter altijd zo fijn. We wandelden op ons gemakje terug naar de parking en gingen weer richting ons verblijf. We stopten nog even bij de supermarkt en kochten daar nog wat etenswaren, alsook een lekkere kip aan het spit en kleine zachte broodjes. Ava heeft zo graag cupcakes en we zagen daar in de supermarkt al "Halloween" cupcakes te koop, dus die hebben we dan ook maar gekocht voor haar. Ik had coleslaw van thuis meegebracht en de dressing (saus), dus dat is lekker met kip en een zacht broodje. Het had heerlijk gesmaakt. We hebben in de avond niet veel meer gedaan, de afwas, nog een wandelingetje in de buurt met de honden en daarna nog een douche voor we zijn gaan slapen.
We zijn terug naar onze verblijfplaats gereden en hebben daar lunch gegeten want ik had nog broodjes en genoeg beleg voor broodjes gezond. Dat heeft enorm goed gesmaakt. Nadat we een tijdje rondgehangen hebben, besloten we nog om ergens anders heen te gaan. Ava wilde graag een boek lezen en vroeg of ze in het verblijf mocht blijven. Geen probleem voor ons en zo konden we Sadie en Tiny ook bij haar laten want we wilden Sadie niet teveel belasten met wandelen. We kunnen vanavond nog een stukje gaan wandelen met de honden in de buurt van ons verblijf. We gingen naar East Sooke Regional Park en dan specifiek Aylard Farm, daar moet een mooi strandje zijn met rotsen en je kan vandaar nog een stukje verder wandelen naar Creyke Point wat een mooi zicht heeft over het water. Het was een 20 minuten rijden van ons verblijf en eens als we daar aankwamen merkten we dat het niet druk was op de parking. Het trail naar het strand was maar een 350m en het was een gemakkelijk vlak kiezelpad door velden heen. Toen we bij het strandje uitkwamen was ik verbaasd hoe mooi dat was en het was niet druk. Prachtige zichten met een wit strand, het leek wel op de tropen maar dan zonder palmbomen. Jammer van het vele zeewier vooraan in het water, maar verder is het een prachtig mooie plek! We liepen daar nog een stukje over de rotsen voor nog wat mooie zichten voordat we verder gingen naar het trail van Creyke Point, wat ongeveer een kilometer is.
Dit was meer een bospad met vele boomstronken met wat zichten op een ruige kust met rotsen dat eindigde aan een grote rots waar je naar boven kon klimmen. Nu was het niet echt klimmen, maar wel voorzichtig zijn en over het rotsen trail omhoog. Ik dacht eerst niet dat het mij zou lukken, ik ben altijd zo bang om te vallen of mijn voet om te klinken. Michael ging naar boven en ik bleef even wachten om te zien hoe het ging voor hem. Terwijl Michael naar boven liep, kwamen er wat mensen aangewandeld en daar was een dame bij die een stuk ouder was als ik en die ging eerst ook niet, maar even later ging ze toch omhoog en bleek er niet teveel moeite mee te hebben. Als die dame het kan doen, dan kan ik het ook! Dus, ik ging zelf ook omhoog en deed het op mijn gemak zodat ik goed kon zien waar ik mijn voeten ging plaatsen. Het ging eigenlijk vrij vlot en eens boven had je echt een schitterend zicht! Dit park was echt de moeite en deze twee kortere wandelingen waren prachtig. We hebben hier even genoten samen met een paar andere mensen, maar druk was het niet. We waren met een 5/6 personen daarboven, dus goed te doen. Na een tijdje gingen we weer terug naar beneden, ik was natuurlijk weer heel voorzichtig en het ging prima. Ava zal het jammer vinden dat ze niet meegekomen is, want zij vindt dat soort geklauter altijd zo fijn. We wandelden op ons gemakje terug naar de parking en gingen weer richting ons verblijf. We stopten nog even bij de supermarkt en kochten daar nog wat etenswaren, alsook een lekkere kip aan het spit en kleine zachte broodjes. Ava heeft zo graag cupcakes en we zagen daar in de supermarkt al "Halloween" cupcakes te koop, dus die hebben we dan ook maar gekocht voor haar. Ik had coleslaw van thuis meegebracht en de dressing (saus), dus dat is lekker met kip en een zacht broodje. Het had heerlijk gesmaakt. We hebben in de avond niet veel meer gedaan, de afwas, nog een wandelingetje in de buurt met de honden en daarna nog een douche voor we zijn gaan slapen.
Borden bij parking lot 3 van Sooke Potholes Regional Park
Dit zou het zicht moeten zijn met het troebele water
Nog andere zichten op de rivier en rotsen
De zichten bij parking lot 2
Trail vanaf parking lot 1
Mooie zichten op de niet erg diepe rivier
Het trail naar het zichtpunt dat we hebben overgeslaan
Zichten bij de rivier en de rotsen
Het mooie East Sooke Regional Park bij de Aylard Farm parking
Het korte trail naar Aylard Beach
Zicht op het prachtige Aylard Beach
Een selfie bij Aylard Beach
Het tropisch aanvoelende Aylard Beach, zo mooi!
Op weg naar Creyke Point
Zichten onderweg naar Creyke Point
De rotsen om te beklimmen naar de top van Creyke Point
Prachtige zichten eens boven bij Creyke Point
Zichten op de terugweg van Creyke Point naar Aylard Farm parking
De Halloween cupcakes die we voor Ava hadden gekocht
Een paar bijhorende videotjes
We zijn deze morgen weer rond 8u opgestaan en op ons gemakje hebben we ontbijt gegeten. Daarna was het nog even op het wereld wijde web kijken of er enig nieuws was of andere leuke dingen te lezen. Het is onze laatste volle dag hier in Sooke, dus we gingen even bedenken wat we vandaag nog graag willen doen. We dachten eerst om naar Botanical Beach te gaan ook al is er niet echt laagtij overdag vandaag, de trail is niet al te lang tot aan het strand (ongeveer 1.5 km enkele weg). We zouden op de terugweg dan ook nog kunnen stoppen bij Sombrio Beach en Mystic Beach. Maar bij wat nader onderzoek te doen over deze trails las ik dat je voor de parking van de trail voor Sombrio Beach een 2km over een ruwe/onverharde weg moet rijden met veel kronkels en gaten. Daar was Michael niet al te geïnteresseerd in want ons campertje rammelt al genoeg rond over goede verharde wegen die iets of wat hobbelig en kronkelend zijn. Ik zit op de achterbank omdat Ava vrij vlug ziek wordt als ze achterin zit (dat is ook het geval in de auto), ze heeft minder last als ze vooraan zit. Dus ik ben het arme schaap dat op de achterbank moet zitten in ons campertje (wel met gordel aan) en voel me soms net een lappenpop die door elkaar gerammeld wordt, haha. Dus zo'n onverharde ruwe wegen die kronkelen zijn niet ideaal. Dan is er nog Mystic Beach, hier lees ik ook dat het aangeraden is bij laagtij en de wandeling naar het strand is 2km enkele weg. Sombrio Beach gaat het niet worden en Mystic Beach met Botanical Beach is misschien wat te veel wandelen met Sadie, alhoewel we geen manke poot meer zien. Dus willen we helemaal naar Port Renfrew rijden voor Botanical Beach want het is toch onngeveer anderhalf uur rijden enkele weg (en het is een vrij hobbelige en kronkelende weg er naartoe). Goh, wat een luxe probleem hebben we toch? We zochten nog een paar dingen op bij East Sooke Regional Park en daar lazen we nog iets over een mooie trail naar Iron Mine Bay. Dat leek ons ook wel wat.
Uiteindelijk hebben we gekozen om naar East Sooke Regional Park te gaan waar we het Iron Mine Bay trail willen gaan wandelen, dit zou een vlakke wandeling zijn van 1.5km enkele weg. Dat leek ons goed te doen en de parking voor deze trail is ook maar een half uurtje rijden van onze verblijfplaats. We vertrokken rond 10u30 en waren rond 11u op de parking waar niet veel auto's stonden. Het was een heerlijk wijd en vlak pad door de bossen, lekker koel en prachtig met veel mos. Het laatste stukje naar beneden (erg kort) tot bij het strand was een beetje stijl met veel boomstronken, maar heel goed te doen. We waren op ongeveer 20-25 minuten aan het strand van deze mooie baai. Het is een afgelegen kiezelstrand met ruige rotsachtige kliffen en helder water met uitzichten over de Juan de Fuca Strait en in de verte de bergen van Olympic National Park in Washington State die in Amerika liggen. Wat een prachtige plek was dit. Ava wilde natuurlijk graag op die grote klif gaan klimmen, Michael ging met haar mee en ik bleef op het strandje met de honden want klauteren met honden is geen doen. En het was daar zo mooi, dus ik genooot lekker van de mooie zichten. Sadie ging met haar poten wat in het water en daar bleef het bij, ze is echt geen waterrat! Honden mogen hier komen maar moeten aan de leiband blijven en dat vind ik prima. Er waren wat andere mensen daar, maar het was niet druk. Nadat Michael en Ava naar boven geklauterd zijn en weer terug kwamen gingen we stilletjes terug naar boven, maar in plaats van rechtdoor te gaan richting de parkng, gingen we rechtsaf om daar nog een stukje trail te volgen voor 10 minuten omdat daar blijkbaar nog een mooi zichtpunt is en dat was ook zo. Hierna zijn we terug naar de trail gewandeld van Iron Mine Bay richting parkeerplaats. Het was weer lekker koel zo tussen de hoge bomen, heerlijk om te wandelen. We zijn dan terug gereden naar ons verblijf en hebben wat gegeten voordat we nog een kort tripje gingen doen naar een uitkijk zo'n 10km van ons verblijf, als we het kunnen vinden. Ava bleef in het verblijf met de honden, ze wilde graag lezen en beide honden waren moe van de eerdere wandeling. Michael en ik gingen dan richting "Otter Point Park", niet zo gemakkelijk te vinden...maar dankzij een beetje uitpluiswerk op google voor we vertrokken hebben we het goed gevonden.
Er stonden daar wat auto's langs de weg geparkeerd, dus dat moest het wel zijn. Het was een korte maar steile trail naar beneden tot grote vlakke rotsen met prachtige uitzichten. Daar waren wat mensen aan het vissen langs de kant van die rotsen. Er waren daar ook grote kloven en rotsen in het water, heel mooi. Ik denk als je hier in de winter zou komen dat het machtig moet zijn om ruwere golven tegen die rotsen te zien spetteren. Nu was het water vrij rustig. We liepen daar een beetje langs de rotsen waar het veilig was, het was meer geklauter dan wandelen maar het viel wel mee. Er stond daar ook een picknick bank/tafel boven op de rotsen, helemaal alleen maar wel met een heerlijk zicht. Als we terug naar de parking wilden wandelden zagen we daar beneden nog een klein kiezel strandje, wat mooi. Ik weet niet of daar een mogelijkheid was om te geraken, maar het leek een heel eind en naar beneden te zijn en gevaarlijk. Er stonden overal borden met waarschuwingen om niet te dichtbij de rand te komen want het zijn diepe en gevaarlijke kloven daar beneden. Nadat we een tijdje van deze mooie zichten genoten hadden zijn we weer verder gegaan en op de terugweg stopten we nog bij Tim Hortons om een half dozijn donuts uit te halen. Daar stond een hele decoratie van Harry Potter omdat ze daar ook Harry Potter donuts verkopen voor een bepaalde tijd, leuk om te zien. De donuts zijn voor dessert na ons avondeten. Ik had nog kip van gisteren en coleslaw met zacht broodjes. Daarna zijn wel een beetje gaan inpakken want morgen gaan we weer naar huis. Nu nog even douchen en dan is het weer tijd om te gaan slapen want morgen moeten we op tijd op zijn zodat we rond 10u kunnen vertrekken. De ferry is gereserveerd voor 12u, dus we willen toch ongeveer 45 min tot een uur op voorhand daar aanwezig zijn.
Uiteindelijk hebben we gekozen om naar East Sooke Regional Park te gaan waar we het Iron Mine Bay trail willen gaan wandelen, dit zou een vlakke wandeling zijn van 1.5km enkele weg. Dat leek ons goed te doen en de parking voor deze trail is ook maar een half uurtje rijden van onze verblijfplaats. We vertrokken rond 10u30 en waren rond 11u op de parking waar niet veel auto's stonden. Het was een heerlijk wijd en vlak pad door de bossen, lekker koel en prachtig met veel mos. Het laatste stukje naar beneden (erg kort) tot bij het strand was een beetje stijl met veel boomstronken, maar heel goed te doen. We waren op ongeveer 20-25 minuten aan het strand van deze mooie baai. Het is een afgelegen kiezelstrand met ruige rotsachtige kliffen en helder water met uitzichten over de Juan de Fuca Strait en in de verte de bergen van Olympic National Park in Washington State die in Amerika liggen. Wat een prachtige plek was dit. Ava wilde natuurlijk graag op die grote klif gaan klimmen, Michael ging met haar mee en ik bleef op het strandje met de honden want klauteren met honden is geen doen. En het was daar zo mooi, dus ik genooot lekker van de mooie zichten. Sadie ging met haar poten wat in het water en daar bleef het bij, ze is echt geen waterrat! Honden mogen hier komen maar moeten aan de leiband blijven en dat vind ik prima. Er waren wat andere mensen daar, maar het was niet druk. Nadat Michael en Ava naar boven geklauterd zijn en weer terug kwamen gingen we stilletjes terug naar boven, maar in plaats van rechtdoor te gaan richting de parkng, gingen we rechtsaf om daar nog een stukje trail te volgen voor 10 minuten omdat daar blijkbaar nog een mooi zichtpunt is en dat was ook zo. Hierna zijn we terug naar de trail gewandeld van Iron Mine Bay richting parkeerplaats. Het was weer lekker koel zo tussen de hoge bomen, heerlijk om te wandelen. We zijn dan terug gereden naar ons verblijf en hebben wat gegeten voordat we nog een kort tripje gingen doen naar een uitkijk zo'n 10km van ons verblijf, als we het kunnen vinden. Ava bleef in het verblijf met de honden, ze wilde graag lezen en beide honden waren moe van de eerdere wandeling. Michael en ik gingen dan richting "Otter Point Park", niet zo gemakkelijk te vinden...maar dankzij een beetje uitpluiswerk op google voor we vertrokken hebben we het goed gevonden.
Er stonden daar wat auto's langs de weg geparkeerd, dus dat moest het wel zijn. Het was een korte maar steile trail naar beneden tot grote vlakke rotsen met prachtige uitzichten. Daar waren wat mensen aan het vissen langs de kant van die rotsen. Er waren daar ook grote kloven en rotsen in het water, heel mooi. Ik denk als je hier in de winter zou komen dat het machtig moet zijn om ruwere golven tegen die rotsen te zien spetteren. Nu was het water vrij rustig. We liepen daar een beetje langs de rotsen waar het veilig was, het was meer geklauter dan wandelen maar het viel wel mee. Er stond daar ook een picknick bank/tafel boven op de rotsen, helemaal alleen maar wel met een heerlijk zicht. Als we terug naar de parking wilden wandelden zagen we daar beneden nog een klein kiezel strandje, wat mooi. Ik weet niet of daar een mogelijkheid was om te geraken, maar het leek een heel eind en naar beneden te zijn en gevaarlijk. Er stonden overal borden met waarschuwingen om niet te dichtbij de rand te komen want het zijn diepe en gevaarlijke kloven daar beneden. Nadat we een tijdje van deze mooie zichten genoten hadden zijn we weer verder gegaan en op de terugweg stopten we nog bij Tim Hortons om een half dozijn donuts uit te halen. Daar stond een hele decoratie van Harry Potter omdat ze daar ook Harry Potter donuts verkopen voor een bepaalde tijd, leuk om te zien. De donuts zijn voor dessert na ons avondeten. Ik had nog kip van gisteren en coleslaw met zacht broodjes. Daarna zijn wel een beetje gaan inpakken want morgen gaan we weer naar huis. Nu nog even douchen en dan is het weer tijd om te gaan slapen want morgen moeten we op tijd op zijn zodat we rond 10u kunnen vertrekken. De ferry is gereserveerd voor 12u, dus we willen toch ongeveer 45 min tot een uur op voorhand daar aanwezig zijn.
Het info bord bij de Pike Road parking
Paal met info over de trails
Tiny en Sadie poseren ook even voor mij
Het wijde vlakke pad naar Iron Mine Bay
Nog een paaltje met de mogelijke trails onderweg
Mooie licht langs het wijde pad naar Iron Mine Bay
We komen aan bij Iron Mine Bay
Zichten vanaf het strandje bij Iron Mine Bay
Een paar foto's die Ava nam van boven op het eilandje
En we klimmen weer een stukje omhoog
Zichten langs het trail als we nog een stukje verderop gaan
Zichten van het trail als we terug naar de parking wandelen
Info paaltje bj Otter Point Park
De mooie zichten vanaf Otter Point Park
We stopten ook nog even bij Tim Hortons helemaal in Harry Potter thema
Een paar bijhorende videotjes
We zijn rond 7u opgestaan want we hadden nog redelijk wat om in te pakken, veel is last minute. We hebben op ons gemakje ontbijt gegeten en de koelkast is gelukkig zo goed als leeg, behalve wat flesjes frisdrank en water en nog een paar andere dingen. We hebben alles ingepakt en in de camper gelegd, ik heb de afwas gedaan en alles weg gezet. We hebben ook alle handdoeken die we gebruikt hebben over het bad gehangen, verder hebben we ook de vuilnis bij elkaar geruimd in de vuilnisbak gegooid en als laatste even met een borstel door het appartement om het grove vuil/haar weg te keren. We waren rond 9u30 met alles klaar en hebben besloten om toch maar richting de ferry te gaan rijden. Als er nog plaats is voor voertuigen op de ferry die om 11u vertrekt, dan kunnen we misschien een uurtje vroeger mee dan onze reservering...we gaan het proberen. Als we bij de ferry terminal aankwamen gaf de man in het locket ons een ticket voor de ferry van 11u met een "stand by" stempeltje erop. Dus als er nog genoeg plaats is mogen we mee, zoniet moeten we gewoon wachten voor de ferry van 12u. Ze begonnen rond 10u45 met het laden van de voertuigen en niet veel later mocht onze rij ook mee. Joepie, we kunnen met de ferry van 11u mee...dan zijn we ook een uurtje vroeger thuis en dat is wel handig. Het was vrij warm vandaag en op het buitendek voor huisdieren zaten we ook helemaal open, dus gelukkig was het zonnig en droog. Er waren op deze ferry heel wat meer honden te zien dan op de vorige ferry. Er kwam een dame met ons praten omdat haar Labrador Retriever heel erg op onze leek, ze vertelde dat deze recent overleden was op 14 jarige leeftijd. Sadie vond het wel lekker zo dat ze al die aandacht kreeg. Sadie kwam graag langs mij liggen waar ik zat, maar het was te hoog voor haar op te springen...we hebben haar dan even geholpen en ze lag daar lekker zo in de zon. Helemaal kalm, zelfs met een andere hond langs haar en nee, het was niet Tiny, haha. We kwamen goed aan in Vancouver en waren net na 13u weer thuis.
Toch altijd fijn om weer thuis te zijn. Maar we hebben een hele fijne tijd gehad in Sooke en omgeving! We zaten in een hele mooie Airbnb en voelden ons hier helemaal op ons eigen, ook al was het de gelijkvloerse verdieping van een huis met twee verdiepingen waar de eigenaars op de bovenverdieping wonen. We hebben ze bijna niet gehoord en helemaal niet gezien, als er vragen waren ging dat via de berichten van Airbnb en ze reageerden altijd heel snel! Echt een aanrader, vinden wij en als we nog eens deze kant uitkomen en niet in ons campertje verblijven dan zouden we hier zo weer willen verblijven. Hier is een linkje naar ons verblijf in Sooke: "Sooke Suburban Suite". Daarbovenop is het een prachtige omgeving die ons positief verrast heeft en het was er ook helemaal niet druk. Er is in die omgeving zeker nog veel meer te ontdekken en hopelijk krijgen we de kans in de toekomst wel weer eens. We hebben 3 goed gevulde dagen gehad en genoten van al het moois dat we mochten zien. En wat hadden wij toch geluk met het weer, elke dag veel zon en meestal hingen de temperaturen tussen de 20-23 graden. Dat was ideaal voor het wandelen, aan het strand was het soms wel een stuk frisser maar dat maakt niet uit want het was zonnig. Ava had ook een kleine collectie schelpen en stenen meegebracht die ze daar op de stranden gevonden had. De avond dat we thuis kwamen, mochten we nog genieten van een mooie zonsondergang. De daaropvolgende dagen was het wat wasjes draaien, opruimen en alles wegleggen. De rook was weer onze richting uit geblazen en dat gaf een paar mooie zonsondergangen want de rook hing lager tegen de horizon. Tijdens onze wandeling had ik wat appels opgeraapt van een boom hier in de buurt want die lagen zomaar op de weg. Ze waren een beetje te zuur om zo te eten, dus ik heb er een appelcake van gemaakt, heerlijk!
We hoorden op het nieuws dat we een gedeeltelijke maansverduistering zouden te zien krijgen, maar het was bewolkt die dag...dus we moesten nog even afwachten. Het was te zien vanaf 20u als de maan opkomt en het zou tot bijna middernacht duren met het hoogtepunt rond 21u. Als we gingen wandelen met Sadie en Tiny (rond 20u) nam ik mijn camera mee in geval dat ik de maan zou zien (telefoon kan dat niet goed vastleggen), maar er waren nog redelijk wat wolken in de lucht. Opeens zag ik een streepje maan boven een wolk uitkomen en eens de maan meer tevoorschijn kwam zag ik dat die al half verduisterd was, heel mooi! Eens thuis heb ik mijn statief erbij gehaald en met de juiste instelling heb ik wat mooie foto's kunnen nemen van de bijna volledig verduisterde maan. En voor een keer was het niet midden in de nacht, want dan zou ik er waarschijnlijk niet voor opgestaan zijn. Ava kreeg op het einde van de maand haar indeling van de klassen voor het komende schooljaar. Ze moet ongeveer 7 tot 8 vakken per jaar doen, maar die worden verdeeld over 2 semesters. Vier vakken zijn verplicht en de andere 3-4 vakken mag je kiezen. Nu bleek dat ze het eerste semester maar 3 vakken had en allemaal vrij gemakkelijk en op 2 dagen van de week heeft ze 4 vakken (na school keuzevak). Ze zou dan pas om 10u50 beginnen en heeft om 15u45 gedaan. Haar 2de semester begint ze om 9u25 en heeft om 15u45 gedaan, het zijn 4 vakken en 3 ervan zijn redelijk zware vakken en eigenlijk ook 1 van haar keuze vakken is vrij zwaar. Op de laatste dag van augustus mag je dan een aanvraag indienen om mogelijk een verandering van schema. We hebben een aanvraag ingediend om 1 van haar verplichte vakken van het 2de semester naar het 1ste semester te verschuiven zodat het wat beter verdeeld is. We zullen de verandering dan op haar school email krijgen voordat de school weer terug begint op 8 september. Dus we wachten nog even af en hopelijk lukt het, maar dat zal pas voor de blog zijn van volgende maand. En hiermee eindigen we de mooie maand van augustus met weer heel wat leesvoer en foto's voor jullie!
Toch altijd fijn om weer thuis te zijn. Maar we hebben een hele fijne tijd gehad in Sooke en omgeving! We zaten in een hele mooie Airbnb en voelden ons hier helemaal op ons eigen, ook al was het de gelijkvloerse verdieping van een huis met twee verdiepingen waar de eigenaars op de bovenverdieping wonen. We hebben ze bijna niet gehoord en helemaal niet gezien, als er vragen waren ging dat via de berichten van Airbnb en ze reageerden altijd heel snel! Echt een aanrader, vinden wij en als we nog eens deze kant uitkomen en niet in ons campertje verblijven dan zouden we hier zo weer willen verblijven. Hier is een linkje naar ons verblijf in Sooke: "Sooke Suburban Suite". Daarbovenop is het een prachtige omgeving die ons positief verrast heeft en het was er ook helemaal niet druk. Er is in die omgeving zeker nog veel meer te ontdekken en hopelijk krijgen we de kans in de toekomst wel weer eens. We hebben 3 goed gevulde dagen gehad en genoten van al het moois dat we mochten zien. En wat hadden wij toch geluk met het weer, elke dag veel zon en meestal hingen de temperaturen tussen de 20-23 graden. Dat was ideaal voor het wandelen, aan het strand was het soms wel een stuk frisser maar dat maakt niet uit want het was zonnig. Ava had ook een kleine collectie schelpen en stenen meegebracht die ze daar op de stranden gevonden had. De avond dat we thuis kwamen, mochten we nog genieten van een mooie zonsondergang. De daaropvolgende dagen was het wat wasjes draaien, opruimen en alles wegleggen. De rook was weer onze richting uit geblazen en dat gaf een paar mooie zonsondergangen want de rook hing lager tegen de horizon. Tijdens onze wandeling had ik wat appels opgeraapt van een boom hier in de buurt want die lagen zomaar op de weg. Ze waren een beetje te zuur om zo te eten, dus ik heb er een appelcake van gemaakt, heerlijk!
We hoorden op het nieuws dat we een gedeeltelijke maansverduistering zouden te zien krijgen, maar het was bewolkt die dag...dus we moesten nog even afwachten. Het was te zien vanaf 20u als de maan opkomt en het zou tot bijna middernacht duren met het hoogtepunt rond 21u. Als we gingen wandelen met Sadie en Tiny (rond 20u) nam ik mijn camera mee in geval dat ik de maan zou zien (telefoon kan dat niet goed vastleggen), maar er waren nog redelijk wat wolken in de lucht. Opeens zag ik een streepje maan boven een wolk uitkomen en eens de maan meer tevoorschijn kwam zag ik dat die al half verduisterd was, heel mooi! Eens thuis heb ik mijn statief erbij gehaald en met de juiste instelling heb ik wat mooie foto's kunnen nemen van de bijna volledig verduisterde maan. En voor een keer was het niet midden in de nacht, want dan zou ik er waarschijnlijk niet voor opgestaan zijn. Ava kreeg op het einde van de maand haar indeling van de klassen voor het komende schooljaar. Ze moet ongeveer 7 tot 8 vakken per jaar doen, maar die worden verdeeld over 2 semesters. Vier vakken zijn verplicht en de andere 3-4 vakken mag je kiezen. Nu bleek dat ze het eerste semester maar 3 vakken had en allemaal vrij gemakkelijk en op 2 dagen van de week heeft ze 4 vakken (na school keuzevak). Ze zou dan pas om 10u50 beginnen en heeft om 15u45 gedaan. Haar 2de semester begint ze om 9u25 en heeft om 15u45 gedaan, het zijn 4 vakken en 3 ervan zijn redelijk zware vakken en eigenlijk ook 1 van haar keuze vakken is vrij zwaar. Op de laatste dag van augustus mag je dan een aanvraag indienen om mogelijk een verandering van schema. We hebben een aanvraag ingediend om 1 van haar verplichte vakken van het 2de semester naar het 1ste semester te verschuiven zodat het wat beter verdeeld is. We zullen de verandering dan op haar school email krijgen voordat de school weer terug begint op 8 september. Dus we wachten nog even af en hopelijk lukt het, maar dat zal pas voor de blog zijn van volgende maand. En hiermee eindigen we de mooie maand van augustus met weer heel wat leesvoer en foto's voor jullie!
De hondjes rusten nog even terwijl wij inpakken
En we zijn weer op de ferry op weg naar huis
Tiny en Sadie die zonnen op de ferry
Nog enkele zichten vanop de ferry
De schelpen en stenen die Ava verzameld had
Mooie zonsondergang op de dag dat we thuiskwamen
De appels die ik geraapt had en mijn lekkere cake
Een prachtige zonsondergang met een rode zon door de rook
De gedeeltelijke maansverduistering
Ava haar school schema
Een paar bijhorend videotjes
Foto's zijn Copyright by Ann Badjura tenzij anders aangegeven! Je kan me contacteren via email als je mijn foto's wil gebruiken. DANK BIJ VOORBAAT!
