Thursday, April 19, 2012

Nice weather = lots of outings

Since most people that visit my blog are Belgian or Dutch I have decided to continue my blog in Dutch only for now. If anybody has any questions or a comment, please feel free to CONTACT ME!
All images are Copyright by Ann Badjura unless otherwise stated, please contact me first if you wish to use any of my photos or if you wish to purchase any of my photos! Thanks in advance!


Sinds de meeste mensen die mijn blog bezoeken Belgisch of Nederlands zijn heb ik besloten om enkel in het Nederlands verder te gaan. Ik ben dit blog vooral begonnen zodat mijn familie en vrienden in Belgie (van waar ik afkomstig ben) mijn leventje in Vancouver, Canada een beetje kunnen volgen. Deze blog is ook open voor iedereen die geinteresseerd is natuurlijk. Als er enige vragen zijn of commentaar is, laat dan een berichtje na in mijn GASTENBOEK of E-MAIL ME!
Alle foto's zijn Copyright by Ann Badjura tenzij anders vermeld, aub contacteer mij eerst voordat je mijn foto's wil gebruiken of als je geinteresseerd bent om foto's te kopen! Alvast bedankt!


~AUB klik op de foto's om een grotere versie ervan te zien!

Japanse kerselaar in bloei in downtown Vancouver met zicht op de Burrard Inlet en de bergen van Noord Vancouver



 Zo daar ben ik weer eens! We kunnen eindelijk zeggen dat de lente er is. Alles staat in bloei, vooral die mooie bloesems van de Japanse kerselaren, de narcissen, de tulpen en meer. We hebben in april eindelijk wat mooier weer met meer zon en aangename temperaturen dan regenachtig en koud...het werd tijd! We hebben sinds begin janauri niet al te veel zon gezien en ook niet echt aangename temperaturen gehad. In de eerste week van april was het toch in het weekend enkele dagen mooi, frisjes maar met heel wat zon. Dus daar proberen wij zoveel mogelijk van te genieten en dan gaan we er meestal op uit als het kan. We zijn met Ava nog naar Burnaby Lake geweest (5 minuten rijden van ons thuis) om de eendjes eten te geven, dat doet ze zo graag. Ze heeft haar eigen potje met zaad zodat ze de zaadjes in het water kan gooien voor de eendjes. We zijn ook naar Barnet Marine Park geweest (een 10-15 minuten rijden van ons thuis) waar we aan het strand zijn gaan wandelen en Ava vond het geweldig om met het zand te gooien en haar handjes vuil te maken. Geen probleem, zolang ze maar plezier heeft vinden wij! Lekker veel frisse lucht en spelen kan maar goed doen, he. We hebben daar niet echt veel gewandeld, want Ava genoot er te zeer van om stenen en stokken te verzamelen. Wij genoten van het aangename weer, de prachtige zichten op het water en de bergen en we genoten er ook van dat Ava zich zo goed amuseerde. Ik denk dat ze zich volop zal amuseren als we deze zomer naar Oregon gaan waar we een appartementje gehuurd hebben recht aan het strand. Ik denk dat het zo'n 15 graden was, dus dat viel toch wel lekker aan na temperaturen onder de 10 graden voorheen. Er was ook niet al teveel wind bij het water, dat was nog een bonus bovenop het mooie weer! 

Verder ben ik met Ava nog naar Burnaby Mountain geweest omdat ik dacht dat daar de bloessems volop in bloei zouden staan, maar het is daar een beetje hogerop gelegen en het was nog wat vroeg. Ava heeft daar toch wat gewandeld en naar alle bloemetjes gekeken zoals narcissen, krokusjes en nog andere bloemen. Ik heb genoten van de mooie zichten en zo hebben we er beiden toch nog wat aan gehad! Met Pasen hebben we met ons drietjes ook genoten van een heerlijk verlengd Paasweekend. In Canada is Goede Vrijdag een betaalde feestdag voor iedereen en diegenen die voor de staat werken krijgen Paasmaandag ook vrij. Michael werkt voor het scholen district, dus hij had Paasmaandag ook vrij en dat vinden wij natuurlijk fijn, he. Wij hebben een heerlijk 4 dagen lang weekend gehad en we hadden elke dag prachtig weer. Veel zon, wat wolken en rond de 18 graden...zalig! Op de vrijdag zijn we met Ava hier in de buurt naar een park gewandeld met wat schommels, een glijbaan, zandbak en dergelijke. Er lagen daar zelfs een paar ballen en een deel speelgoed, daar heeft ze zich een hele tijd kunnen vermaken. Op weg naar huis zijn we nog even gestopt in een klein parkje waar een deel van die prachtige Japanse kerselaren in volle bloei stonden. Daar moest ik toch ook wat foto's van nemen!



Foto's van Ava, Burnaby Lake, Barnet Marine Park, Burnaby Mountain en onze omgeving




































Op Paas zaterdag waren we van plan om naar de Vancouver International Auto Show te gaan in downtown Vancouver. We hadden aan Michael zijn ouders gevraagd of Ava voor een paar uurtjes bij hun kon blijven en dat wilden ze graag genoeg. Het was mooi weer en het zou zo'n 17-18 graden worden dus ze zouden met Ava naar het park kunnen zodat Ava daar in het speeltuintje kan spelen. En voor ons kwam dat goed uit, want het is toch gemakkelijker om naar een auto show te gaan zonder haar. Wij waren rond 10u30 in downtown Vancouver en hebben een paar uurtjes rond gelopen in de vernieuwde BC Place Stadium en vele mooie wagens gezien. Daarna hebben we nog een wandelingetje gemaakt door downtown Vancouver voordat we weer met de SkyTrain naar huis gingen (ongeveer 20-25 minuutjes). Er waren vele bloessems in bloei en de zichten waren echt de moeite! En dat heerlijk zonnig weer met een briesje dat niet koud aanvoelde maakte het perfect. Op zo'n momenten realiseer ik me toch net ietsje meer hoe mooi het hier echt is. Ik besef maar al te goed dat wij in een hele mooie omgeving wonen en daar geniet elke dag van als het kan...maar op sommige momenten sta je er toch even langer bij stil. Rond 14u hebben we de SkyTrain terug genomen richting thuis om Ava te gaan halen. Zij heeft een heerlijk dagje gehad bij de grootouders en wij hebben een heerlijk dagje gehad met ons tweetjes, meer moet dat niet zijn!

Op Paasdag was er in Queens Park bij ons in de buurt een soort Paas evenement voor kinderen met zingen, paaseitjes rapen, kinderboerderij en dergelijke. We zijn er met Ava te voet naartoe geweest, het is maar een 10-15 minuutjes wandelen. Ava vond het leuk om daar wat Paashazen te zien, in Paaseitjes rapen was ze niet zo geinteresseerd en er bleek een lange rij aan te schuiven om daar aan deel te nemen. Er was een optreden door een leuke dame die de liedjes echt interessant maakt voor kinderen met veel dansen, springen en dergelijke. Daar heeft Ava wel van genoten en ze heeft mee gedanst en dat allemaal, prachtig om te zien! Ze heeft daarna een heel goed middag dutje gedaan. In de late namiddag zijn we naar Michael zijn ouders geweest want daar waren we uitgenodigd voor een lekker etentje. En het is ook altijd lekker. Op Paasmaandag zijn we dan wat gaan winkelen en hebben we een wandeling gemaakt hier bij ons in de buurt. Van hier naar een shopping centrum wat zo'n 3km van ons gelegen is. Wij wandelen meestal door Queens Park zodat Ava ook wat tijd heeft om te spelen in de speeltuin. We hebben wat leuke spulletjes gekocht en al een heel deel van de Paas artikelen en chocolade waren al 50% afgeprijst, dus we hebben een paar dingetjes gekocht. We hebben 's avonds een rustige avond gehad en zo hebben wij genoten van een prachtig verlengd weekend!


 Foto's van de Auto Show, downtown Vancouver, Ava in Queens Park en onze omgeving



















































De week na Pasen is het ook nog vrij mooi geweest, maar sommige dagen waren 's voormiddag met buien en prachtig weer tegen de namiddag...typisch lenteweer zou ik zeggen. Mijn vriendin Julie en ik waren op dinsdag na Pasen gaan lunchen en daar hadden we van genoten. We hadden het erover dat we nog eens voor een lange wandeling moesten te gaan in Stanley Park en de 10km rondom het park doen. Dat zag ik wel zitten, maar soms komt het gewoon niet uit omdat ik moet werken ofwel moet zij werken! Ze vertelde mij dat ze op donderdag vrij was, dus we hadden afgesproken om die dag te gaan als het weer goed zou zijn. Ze zeiden op de TV en radio dat het vrij mooi zou zijn, maar hier kunnen ze het weer soms echt niet voorspellen...zelfs niet 2 dagen op voorhand! Dus ik zou haar donderdag morgen om 8u even bellen en dan zouden we wel zien wat we gaan doen. Toen ik rond 7u wakker werd donderdag morgen was het regenachtig, dus Stanley Park zou waarschijnlijk niet doorgaan. Voor de trip naar Stanley Park wil ik liefst vroeg genoeg vertrekken zodat we rond 9u30-10u in het park kunnen zijn (het is een goed half uurtje rijden). Voor de wandeling rondom het park strek ik toch een goede 2 uren en een half uit met een picnik tussendoor en nu en dan wat stoppen om te genieten van de mooie zichten. Ik wil dan graag rond wilden rond 14u-14u30 uit Stanley Park vertrekken naar huis voordat het verkeer te druk zou worden. Maar goed, ik belde haar om 8u en we hadden gingen akkoord dat we Stanley Park een andere keer gingen doen. We hadden wel beiden zin om naar Kitsilano te gaan en vandaar te wandelen naar Granville Island. Deze wandeling is bijna 3km enkele weg en je doet er een half uurtje over. Sinds het nog wat aan het regenen was aan het einde van ons telefoongesprek hebben we afgesproken dat ik om 10u haar even zou terug bellen want het weer zag er in de verte toch wat beter uit...misschien zou dat onze richting uitkomen. Rond 9u20 begon de zon nu en dan wat door te komen bij ons thuis, dus ik heb een boterham gesmeerd voor Ava, wat kaas ingepakt, aardbeien en melk...dat zou voor haar goed zijn voor lunch. Ik had alles wat ik nodig had in de auto gezet en rond 9u45 heb ik Julie terug gebeld om te zien of ze nog zin had om naar Kitsilano te gaan want het begon precies op te klaren. Zij vond dit prima en ik zou haar rond 10u15 gaan ophalen en dan gingen we richting Kitsilano Beach in Vancouver.

Zogezegd zo gedaan, wij waren rond 10u45 in Kitsilano en het was droog. Dat vonden wij toch het voornaamste, het moet niet zonnig zijn maar zolang het maar droog zou blijven. We hebben Ava eerst wat laten spelen op het strand, zij gooide graag stenen in het water en zag ook wat schelpen en dat vond ze wel interessant. Er was weinig wind en het voelde vrij aangenaam aan ookal was er geen zon. Ava heeft ook lekker met het zand zitten gooien, ze was echt in haar nopjes. Na een 20 minuutjes zijn we verder gewandeld en Ava zat lekker in haar kinderwagen, zo eentje met 3 wielen die goed rolt en gemakkelijk zit voor haar. Het water was vrij kalm en ik heb wat mooie foto's kunnen nemen met weerspiegelingen van de stad op het water. Tegen de middag waren we bij Granville Island en hier is een overdekte "Public Market" met verse groenten, fruit, vis, vlees, delicatessen, chocolade en andere specialiteiten alsook juwelen, kleding, handtassen en nog veel meer. Verder heb je hier ook genoeg eetstanden en restaurants. Toen we door de overdekte markt liepen merkten we dat de zon begon uit te komen en ik merkte ook dat Ava in slaap gedommeld was in haar kinderwagen. Julie en ik hadden besloten om iets uit te zoeken voor lunch en we hebben heerlijk buiten op een bank gezeten in de zon om het op te eten. Wat was het opeens zo'n mooi weer en nog vrij aangenaam ook. Ik denk dat het ongeveer zo'n 17 graden was. Na een uurtje werd Ava wakker en we hebben haar bij Granville Island buiten wat laten rondwandelen. Julie had een lekkere grote lekstok voor haar gekocht en dat vond ze geweldig. We hebben nog wat rondgewandeld bij Granville Island en daarna zijn we terug richting Kitsilano Beach gewandeld. Ondertussen was het zonnig met heel wat blauwe lucht. We waren blij dat we er toch voor gegaan zijn, want het was een heerlijk dagje en we hebben er volop van genoten. Hopelijk hebben we nog wat meer van dit mooie weer en kunnen we weer eens Stanley Park gaan.


 Foto's van de wandeling van Kitsilano Beach naar Granville Island






































Nog even geduld voor mijn volgende post!

Monday, April 9, 2012

12 years in Canada!





Sinds 3 april 2012 woon ik al 12 jaar in Canada...waar is de tijd gebleven?  Ongelofelijk hoe snel dat allemaal is gegaan.  Je begint aan iets waar je niet weet wat de toekomst zal brengen, je weet niet of je daar graag zal wonen want in een ander land wonen is toch altijd heel anders dan een vakantie.  Maar goed, mijn gevoelens spraken veel luider dan mijn verstand en ik vond dat ik er voor moest gaan.  In Canada wachtte Michael "mijn grote liefde" op mij en ik zou wel op hem kunnen steunen op dagen dat ik hulp nodig zou hebben of tijdens moeilijkere tijden.  In Belgie had ik mijn ouders die mij met open armen terug zouden verwelkomen moest het niet lukken tussen Michael en mezelf of als ik er echt niet zou kunnen aarden.  Dus, waarom zou ik de stap niet zetten om naar dit grote onbekende land te verhuizen??

Ik herinner me nog toen ik voorgoed vertrok naar Canada dat ik tijdens mijn lange vlucht naar Vancouver overspoeld werd met verschillende gedachten en emoties!  Ik had gelukkige gedachten omdat ik bij Michael zou zijn, ik had verwarrende gedachten omdat ik niet wist hoe het zou zijn om zonder mijn ouders, familie en vrienden te zijn.  Ik zou mij in een onbekende omgeving bevinden en hoe zou het gaan eens Michael weer moest werken?  Tja, dat zou ik allemaal moeten afwachten totdat ik een lange tijd in Vancouver zou zijn.  Toen ik op vakantie was wist ik dat ik terug naar huis zou gaan, dus het was niet zo moeilijk om zonder iedereen te zijn...maar nu??  Ik wist niet eens wanneer ik mijn familie zou terug zien??? Hoe zou ik dit allemaal verwerken, maar ik probeerde positief te denken en hoopte dat het met de liefde van Michael en mijn positieve uitkijk op dit gebeuren wel allemaal in orde zou komen!

Wel, 12 jaar later woon ik nog steeds in Canada en voor mij is dit nu thuis.  Ik ben nog steeds samen met Michael "mijn grote liefde" en ja hij is nog steeds "mijn grote liefde".  Ik kreeg mijn permanent resident status in Canada(een papiertje waardoor je voorgoed in Canada mag blijven wonen en werken) begin 2004 en in juli 2005 zijn we getrouwd.  In oktober 2008 ben ik ook Canadese geworden en op 18 mei 2010 zijn we trotse ouders geworden van een prachtig dochtertje!  Ik heb het genoegen gehad om mijn ouders hier op vakantie te hebben in mei 2001 en met Kerstmis 2002, wat achteraf gezien de mooiste Kerst van mijn leven was.  Ik ben in 2003 in Belgie geweest en in 2004 zijn we met ons tweetjes moeten gaan (ja kan daar verder wat meer over lezen).  In juli 2005 is mijn mama met mijn broer en zijn gezien hier geweest voor ons huwelijk.  In 2007 is mijn mama nog eens hier geweest samen met een tante en nonkel van mij.  Wij zijn in 2008 voor 1 maand naar Belgie gegaan en mijn mama is 1 maand naar Canada gekomen na de geboorte van Ava.   Wij hopen binnen de komende paar jaar met Ava eens naar Belgie op vakantie te gaan, maar we willen nog eventjes wachten totdat ze goed kan spreken en ons kan vertellen als er iets scheelt.

Die 12 jaar zijn niet altijd vlekkeloos verlopen met momenten dat ik mijn familie, vrienden en dergelijke soms erg miste, maar ik heb nooit echt de drang gehad om terug naar Belgie te gaan om daar te wonen.  Ik genoot in Canada te zeer van mijn lief ventje, de prachtige natuur, de vriendelijke mensen die niet zo opgejaagd zijn als in Belgie en de vele keuzes in de winkels.  Nu dat laatste zal ook wel komen omdat ik in een stad woon, in Belgie woonde ik in een klein dorpje en daar zijn de keuzes gewoon minder.  De multiculturele kant van Vancouver vind ik ook wel geweldig omdat hier zovele nationaliteiten vreedzaam samen kunnen wonen en dit is niet altijd het geval in Belgie.  Niet dat hier nooit geen problemen zijn, maar ik vind toch dat het er hier anders aan toe gaat.  Hierdoor vind je meestal al de goede dingen (voeding, producten, etc...) van vele verschillende landen, zodat je hier niet veel moet missen wat je in je eigen land had.  Dus ja, ik woon hier enorm graag...maar Canada is zeker niet perfect.  Elk land heeft zijn charmes en elk land heeft zijn zwakke kanten, het is aan jezelf om uit te maken welk land het meest voldoet aan wat voor leven je zelf wil leiden. Wat werk betreft zeg ik altijd dat iegene die willen werken zullen ook wel werk vinden.  Zolang je er niet om geeft om dat dit soms ook terug onder aan de ladder is.  Niet iedereen vindt werk op zijn/haar niveau en zolang je daar op voorbereidt bent denk ik dat je al heel ver bent!



Het ergste waar ik mee te kampen kreeg was dat ik afscheid heb moeten nemen van mijn vader.  Hij was in 2003 heel ongelukkig met de fiets gevallen en verkeerd neergkomen waardoor hij een zwelling had in zijn hersenen.  Ik ben zo snel mogelijk (en helemaal in mijn eentje) naar Belgie gevlogen om bij mijn vader te zien en om mijn moeder te helpen. Michael kon tijdens die periode geen verlof krijgen.  Wow, dat was verschrikkelijk moeilijk om zo ver alleen te vliegen.  Van het moment dat ik in Amsterdam landde wilde ik gelijk weer terug het vliegtuig om om naar "huis" te gaan naar Michael in Canada...maar dat ging natuurlijk niet want mijn moeder en vader hadden mij nu nodig!  Mijn vader lang op de intensieve zorgen afdeling in het ziekenhuis in Genk.  Ze hielden heb in coma voor enkele dagen  in verband met de zwelling in zijn hersenen waarna ze hem hebben laten bijkomen.  Hij kon niet spreken met al die buizen in zijn mond.  Hij was ook aan een adembehalingsmachine omdat hij niet zelf kon ademen.  Die val heeft veel schade aangebracht en hij is bijna tot aan zijn armen verlamd.  Zijn verstand werkt nog normaal en mijn vader is op die manier nog steeds de oude.  Ze moesten een tracheotomie plaatsen (het aanbrengen van een buisje in de luchtpijp via een snede in de hals van de patient) zodat hij zelf kon beginnen te ademen en spreken.  

Dat was zeer emotioneel voor mijn mama en mezelf toen we papa voor het eerst weer hoorde spreken.  Na anderhalve maand was mijn vader eindelijk uit intensieve zorgen en zou hij na enkele weken naar een revalidatie centrum kunnen.  Ik ben dan na 2 maanden in Belgie te zijn weer terug naar Canada vertrokken.  Het was goed om weer "thuis te zijn", maar het was wel moeilijk om zo ver van mijn moeder en vader te zijn.  Je maakt je toch constant zorgen.  Gelukkig stonden een tante en nonkel van mij altijd klaar voor haar en ook mijn broer en gezin voor zover dat mogelijk was.  Dus ik wist wel dat mijn moeder in goede handen was.  

Na 7 maanden in het ziekenhuis kon hij eindelijk naar een revalidatie centrum.  HIj  moest gebruik maken van een electrische rolstoel en ze hebben hem geleerd om zelf zijn handen nog te gebruiken voor een groot deel. Maar veel meer zouden ze niet meer kunnen doen. Mijn vader was altijd opgewekt en positief, zelfs als hij zo hulpbehoevend was!  Een jaar na zijn val ging mijn vader na een paar maanden naar huis mogen, maar eerst moest het huis aangepast worden voor een rolstoel...maar het heeft niet mogen zijn!  Eind juli 2004 kreeg het ik een onverwacht telefoontje van mijn moeder dat mijn allerliefste papa overleden was. Hij was overleden van een long embolie...hij heeft het niet gehaald van het revalidatie centrum naar het ziekenhuis!  Ik mis mijn vader nog steeds enorm en ik kan er niets aan doen om te denken dat mijn vader toch nog ergens gebonden is met ons omdat Ava geboren is op dezelfde dag dat mijn vader jarig is, 18 mei!  Hij zou zo trots en zo gek op haar zijn!

Zoals jullie kunnen lezen, heb ik het hier goed naar mijn zin en hoop hier nog lang te mogen genieten met mijn gezinnetje waar ik zoveel van hou.  Ik mis mijn moeder wel en dat zij niet zoveel kan genieten van Ava als wij, maar gelukkige bestaat er zoiets als telefoon.  Wij bellen regelmatig, ik stuur haar ook regelmatig foto's en DVD's op van Ava en ons...zo kan zij ons op haar manier ook blijven volgen, he.   





Friday, March 30, 2012

Time for an update

Since most people that visit my blog are Belgian or Dutch I have decided to continue my blog in Dutch only for now. If anybody has any questions or a comment, please feel free to CONTACT ME!
All images are Copyright by Ann Badjura unless otherwise stated, please contact me first if you wish to use any of my photos or if you wish to purchase any of my photos! Thanks in advance!


Sinds de meeste mensen die mijn blog bezoeken Belgisch of Nederlands zijn heb ik besloten om enkel in het Nederlands verder te gaan. Ik ben dit blog vooral begonnen zodat mijn familie en vrienden in Belgie (van waar ik afkomstig ben) mijn leventje in Vancouver, Canada een beetje kunnen volgen. Deze blog is ook open voor iedereen die geinteresseerd is natuurlijk. Als er enige vragen zijn of commentaar is, laat dan een berichtje na in mijn GASTENBOEK of E-MAIL ME!
Alle foto's zijn Copyright by Ann Badjura tenzij anders vermeld, aub contacteer mij eerst voordat je mijn foto's wil gebruiken of als je geinteresseerd bent om foto's te kopen! Alvast bedankt!


~AUB klik op de foto's om een grotere versie ervan te zien!

Een zicht op Vancouver vanuit Queen Elizabeth Park



 Eerst en vooral wil ik het even hebben over dat verschrikkelijke bus ongeluk in Zwitserland waar 28 doden gevallen zijn waaronder 22 jongeren van 12 jaar uit Belgie. Mijn man hoorde 's morgens op de radio als hij opstond dat er vele doden gevallen waren bij een bus ongeluk in Zwitserland met Belgen erin.  Ik heb dan even wat rond gezocht op internet en al heel vlug kwam ik op vele nieuwsartikels uit.  Wat een verschrikkelijk gebeuren en ik kan me niet voorstellen wat de ouders, familie, vrienden en iedereen die hierbij betrokken is moet doorstaan!  Ik ben zelf ooit ook op sneeuwklassen geweest.  Mijn gedachten gaan uit naar de ouders en alle betrokkenen.


Zo, nu weer terug naar ons leventje hier wat zijn gewone gangetje gaat en zo hebben we het het liefste.  Ik moet even goed denken wat er nog allemaal gebeurt is sinds mijn laatste berichtje.  Ohja, ik ben met Ava terug naar de dokter geweest en alles was in orde, de vloeistof in haar oren is verdwenen en alle andere verkoudheids symptomen zijn ook verdwenen.  Dat was een goede verkoudheid, amai! Ocharme Michael, hij had het ook goed zitten en ik denk dat hij dat van Ava opgepikt heeft.  Ik ben er gelukkig van gespaard gebleven.  Zou niet fijn zijn als we hier alle 3 tegelijkertijd ziek zouden zijn. Dus nu dat Ava weer helemaal de oude is ben ik terug met haar gaan spelen in die grote speelzaal hier in de buurt.  Elke woensdag en vrijdag voormiddag wordt een grote turnzaal omgetoverd tot een speel paradijs voor kindjes van 0 tot 6 jaar.  Je vindt er vanalle speelgoed en dergelijke met onder andere ballen, rijtuigjes, glijbaantjes, trampolines en dergelijke.  Ava gaat hier heel graag naartoe, dus dit is een wekelijkse routine voor haar.  Ze leeft zich daar echt uit!  Ava was in haar nopjes toen we daar eindelijk weer eens waren, want met haar verkoudheid zijn we toen niet geweest. Ik laat haar meestal zo'n uur tot 2 uren spelen.  Verder zijn we hier in de buurt ook nog wat gaan wandelen, naar de shopping geweest en dergelijke. Ik heb ook nog wat leuke foto's van Ava proberen te nemen. 



Video van Ava in de speelzaal en wat recente foto's
















Michael had ook een week verlof in maart (19 tot 23 maart).  Jammer genoeg heeft het weer niet echt meegezeten en hebben we niet al te veel buiten dingen kunnen doen.  We hebben wel ons gras en zijn ouders hun gras kunnen ontluchten...dat is niet echt iets wat we graag doen, maar zulke dingen moeten ook gedaan worden, he.  We hebben het huis ook samen eens goed ondergenomen en gepoetst zodat we de rest van de week wat leuke dingen konden doen met Ava want in het weekend moest ik werken.  We zijn nog eens naar Burnaby Lake geweest om de eendjes eten te geven,  Dat doet ze ook heel graag.  Ik moest lachen omdat ze soms dingen doet die ik echt niet verwacht. Voordat we naar de eendjes gingen kijken waren we in haar kamer om haar jas aan te doen en ik vroeg haar of ze naar de eendjes wilde gaan en ze knikte "ja" en opeens liep ze naar de keuken alsof ze een missie had. Ik volgde haar om te kijken wat ze ging doen en ze deed de deur van het bergplaatje open en wees naar het vogelzaad! Hahaha, dat vond ik geweldig want ik wist niet eens dat ze wist waar we de zaadjes bewaarden en het is zeker een maand geleden sinds we geweest zien. Wat zijn kinderen op deze leeftijd toch geweldig, we genieten er echt van!

Tijdens Michael zijn weekje verlof zijn we eens lekker gaan uit eten, met Ava naar Burnaby Lake geweest om de eendjes eten te geven, een voormiddag naar de speelzaal, een wandeling hier in de buurt, naar de shopping en we zijn ook naar Queen Elizabeth Park geweest in Vancouver. Dit is een prachtig park met een grote tuin en daar zou wel al wat in bloei staan rond deze tijd van't jaar. Queen Elizabeth Park is gelegen op een heuvel en hierdoor word beloond met een fantastisch uitzicht over de stad. Dit park is prachtig in elke tijd van het jaar met prachtige kleurtapijten van bloemen vooral in de lente. Helemaal boven op de heuvel vind je het Bloedel Conservatory, een geodetisch gebouw met vegetatie van over de hele wereld. Er vliegen tropische vogels rond en in de vijvers kun je Japanse vissen zien zwemme. Dus we dachten als het weer omslaat en begint te regenen dan kunnen we altijd naar het Bloedel Conservatory gaan. De dag dat we gingen zag het er mooi uit, dus we gingen ervoor. Het is zo'n 20-25 minuutjes rijden en Zo'n 10-15 minuten voordat we daar aankwamen viel Ava in slaap. Dus Michael bleef in de auto zitten op de parking terwijl ik wat foto's ging nemen.

Terwijl ik foto's nam (met zicht op Vancouver en de bergen) zag ik dat de wolken kwamen aandraven en het begon donkerder en donkerder te worden. En ja hoor opeens kon je de bergen niet meer zien en begon het te druppelen. Ik ben terug naar de auto gegaan om te schuilen. Ava sliep nog, dus wij hielden ons nog eventjes stil totdat ze wakker werd. Ondertussen was het goed aan het regen en hagelen, amai nog nie! Eens Ava wakker was bleek het nog te regenen en zijn we naar het Bloedel Conservatory geweest. Ava vond het fijn om al die vogels en planten te zien...en het is daar lekker warm binnen! Daarna zijn nog naar de fontijnen geweest, Ava was daar erg door gefascineerd. En lachen dat ze deed als papa gek begon te doen (zie video hier beneden). Het was nat en Michael zijn schoenen maakt veel lawaai, dus hij deed de moonwalk van Michael Jackson op het natte hout en Ava vond het geweldig!

  Video van Ava, Queen Elizabeth Park & Burnaby Lake












































Nog even geduld voor mijn volgende post!

Tuesday, March 6, 2012

Nothing much going on

Since most people that visit my blog are Belgian or Dutch I have decided to continue my blog in Dutch only for now. If anybody has any questions or a comment, please feel free to CONTACT ME!
All images are Copyright by Ann Badjura unless otherwise stated, please contact me first if you wish to use any of my photos or if you wish to purchase any of my photos! Thanks in advance!


Sinds de meeste mensen die mijn blog bezoeken Belgisch of Nederlands zijn heb ik besloten om enkel in het Nederlands verder te gaan. Ik ben dit blog vooral begonnen zodat mijn familie en vrienden in Belgie (van waar ik afkomstig ben) mijn leventje in Vancouver, Canada een beetje kunnen volgen. Deze blog is ook open voor iedereen die geinteresseerd is natuurlijk. Als er enige vragen zijn of commentaar is, laat dan een berichtje na in mijn GASTENBOEK of E-MAIL ME!
Alle foto's zijn Copyright by Ann Badjura tenzij anders vermeld, aub contacteer mij eerst voordat je mijn foto's wil gebruiken of als je geinteresseerd bent om foto's te kopen! Alvast bedankt!


~AUB klik op de foto's om een grotere versie ervan te zien!

Een zicht vanuit onze buurt



In mijn vorige post hebben jullie foto's gezien met zichten op downtown Vancouver half in de mist gezien van boven op Burnaby Mountain. Een paar dagen later had ik een mailtje gestuurd met 1 van de foto's die ik op die avond genomen had naar "Wayne's Weather Window" op GlobalBC nieuws. Dit is de nieuws zender van voor heel British Columbia en je kan foto's insturen die iets of wat met het weer te maken hebben naar Wayne's Weather Window. Elke dag van de week wordt de mooiste foto uitgezonden op TV en ze noemen dan ook de naam van de persoon die de foto getrokken heeft. Ik had deze foto op een dinsdag ingestuurd en had de dag erna gekeken naar het nieuws, maar mijn foto was er niet opgekomen. Ik had het de volgende dagen een beetje vergeten omdat het nieuws om 18u is en wij zijn dan nog bezig met Ava, maar ik kon wel online gaan kijken naar het nieuws om te zien of het erop was geweest. Ik had nog een uitzending bekeken online, maar niets gezien. Daarna heb ik het een beetje laten hangen omdat ik dacht dat de foto toch niet op het nieuws zou komen.

Ik ben de week erna een paar posten gaan werken en toen kwamen een paar collega's op me af om me te vertellen dat ze mijn foto op het nieuws gezien hadden...WOW! Ik had het zelf nog niets eens gezien. Michael vertelde mij op dezelfde dag dat enkele van zijn collega's op het werk de foto ook gezien hadden en mijn naam herkende. Ik ben dan eens gaan rondneuzen tussen de online video's van de nieuws uitzendingen en inderdaad...daar stond het toch wel tussen. Geweldig om te zien dat de weerman je naam vernoemd en even wat zegt over de foto. Ik voel me erg vereerd en heb er een kort filmpje van gemaakt wat je hier beneden kan zien. :)



Verder is hier niet al te veel gaande, het weer is niet al te geweldig geweest om er nog eens op uit te gaan. We hebben zelfs nog een paar een laag sneeuw gehad, maar die was gelukkig op een paar dagen weer weg. We zijn hier in de buurt nog een paar keer naar de eendjes gaan kijken en wat in onze buurt gewandeld. Ik heb ook nog een deel posten gewerkt en als het mooi weer was moest ik jammer genoeg gaan werken. Ava is 2 weken geleden beginnen te snotteren, haar neus begon te druppen en ze had een paar daagjes heel lichte koorts (37.3C). Tegen het weekend begon ze echt goed te hoesten. Je voelt je dan zo hulpeloos omdat je niet goed weet wat je eraan kan doen. Ze had er zelf gelukkig niet veel last van want ze deed normaal, at goed en was vol energie zoals gewoonlijk. Ik denk dat wij er zelf meer van af zien dan zij...hihi. Vooral als ze er 's nachts wat door wakker gehouden wordt. Op 1 van de nachten was ze echt zo moe, maar door het regelmatig hoesten werd ze telkens weer wakker. Ik heb dan een tijdje met haar opgezeten in de zetel zodat ze beter in slaap kon vallen en dat hielp gelukkig. Gelukkig was dit maar een paar nachten het geval.

Vorige week heb ik dan toch maar een afspraak gemaakt met de dokter, want je weet nooit met zo'n klein kindjes. Ava blijkt er totaal geen last van te hebben, dus dat is wel een goed teken. De dokter zei dat haar longen goed waren, ze kon daar niets horen. Ze heeft dan ook in haar oortjes gekeken en daar zat een beetje vloeistof in. Dus ze stelde voor om Ava een paar dagen een anti-inflammatory (ontstekingsremmende pijnstiller) te geven. Dit zou helpen om de vloeistof te verminderen en zo is er minder kans op een ooronsteking. Als de vloeistof te lang achter haar oor zou blijven zitten dan kan een ooronsteking ontstaan. Dus we hebben haar dit een paar dagen gegeven en volgende week ga ik weer terug naar de dokter om te zien hoe het zit met die vloeistof. Ava doet normaal, eet normaal, slaapt normaal, dus die verkoudheid zal toch wel bijna voorbij zijn. Haar lopende neus is nu ook eindelijk verdwenen, enkel nog een beetje hoesten. Hopelijk is dat allemaal verdwenen tegen dat ik naar de dokter moet. Hier beneden zijn nog wat foto's / video's van Ava en in onze omgeving!


Foto's/video van Ava en onze omgeving





















Nog even geduld voor mijn volgende post!